(voorlopige versie kan nog aangepast  worden)


Vakantie in Midden en Zuid Italië

Aantal deelnemers aan de georganiseerde reis 28.
Organisator is OAD.

4 juni 2010 tot en met 18 juni 2010

Gabriëlla is de voortrekker geweest om naar D-Reizen te stappen voor een 15 daagse vliegreis.
Vertrek vrijdag om 3.00 in de ochtend voor het vliegtuig van 7.00 uur met vluchtnummer   HV 6035.
Het vliegtuig vertrekt nu eens vanaf Rotterdam Vliegveld en landen om 9.10 uur in Rome, en geloof het of niet om 10.00 uur staan we bij de receptie van ons hotel genaamd Satellite.
Het adres is Via delle Antille 49 - 002121 Roma Lido. ( www.satellitepalacehotel.com )

Satakut klik op de foto voor een vergroting.

Vandaag 4 juni 2010 is het precies een jaar geleden dat ik geopereerd ben aan een kwaadaardige tumor.
Nu stappen wij in het vliegtuig om de reis die we vorig jaar noodgedwongen hebben moeten afzeggen voor de zelfde vakantie.
De kamers zijn nog niet gereed en maken daarom maar een wandeling door het voorstadje van Rome genaamd Ostia.
Nog beduusd van de informatie de we van onze reisleidster Florien Fennis gekregen hebben, rusten we daarna uit op onze kamer met nummer 346.
Na de broodnodige middagslaap wandelen we naar de boulevard en drinken een kopje koffie.
Warempel is er een goede internetverbinding op de kamer en maken ons gereed voor het avondeten.
Het lijkt wel een Hollandse maaltijd met spinazie als groente.
Er wordt geen consumptie geserveerd, deze kun je zelf halen aan de bar.
Om 20.30 uur stappen we in de bus voor de avond tour in Rome waar je de ogen uit kijkt van de chaos, maar tevens van de schoonheid van de stad.
De naam van Mussolini als grondlegger van wegen en gebouwen, komt vaak uit de koker van onze reisleidster.
In de Trevi fontein gooi ik geheel volgens de voorschriften twee muntjes over mijn linker schouder zodat ik nog eens terug kom met Gabriëlla. ( volgens de legende)
De stad leeft van alle kanten en je baant je een weg door de massa maar wel met de hand aan de knip.
Moe en afgepeigerd komen we om 23.30 bij ons hotel aan.
Wel te rusten.

2e dag. Zaterdag 5 juni.

Om half zeven gaat de wekker voor een dag met 30 graden.
Eerst maar naar het ontbijt dat voor OAD speciaal gereserveerd is en dan de bus in voor waarschijnlijk een zware dag.
Het ontbijt is voor de 1e dag zonder meer goed en om 8.30 uur zitten we in de bus.

De busreis naar de uitstapplaats duurt tot 9.30 uur en beginnen bij de Trevi fontein die we gisteren in het donker hebben bezocht.
Het valt wel op dat de verkeersdeelnemers ontzettend tolerant zijn naar elkaar.
Iedereen gunt elkaar het voorkruipen of het verwisselen van rijbaan.
We zijn intussen allemaal behangen met communicatie apparatuur zodat onze gids niet hoeft te schreeuwen, en het bijkomend voordeel is dat je niet kunt verdwalen.
Daarna gaan we langs de pauselijke gebouwen van het Vaticaan, de Spaanse trappen en het Pantheon de stad in om diverse kerken te bezoeken.
Hilariteit levert Florien op omdat ze een boete kreeg van de politie, voor gids spelen mag alleen als je een speciale opgeleide Italiaan bent en zeker geen Nederlander!

Florien klik op de foto voor een vergroting

We komen bij een eetstraatje bij het Piazza Navona waar een kelner ons het terras op sleurt voor de lunch, deze man heeft in Nederland gewerkt en ziet direct dat Gabriëlla Italiaanse genen heeft.
Het levert een leuk gesprek op, en een heerlijke Tonno salade met heerlijke Bruchetta.
We zetten de wandeling verder naar het Campidoglio en het Forum Romanum.
Het klapstuk is toch wel het bezoek aan het collusseum met zijn enorme omvang.
Het schijnt 200.000 duizend toeschouwers te kunnen herbergen in vroegere tijden.
In Nederland kunnen we in een stadion nog geen duizend fanaten in bedwang houden.
We stappen om 17.45 uit de bus voor ons hotel en voordat het 19.30 uur is kunnen we ons mooi opfrissen.
Als ik nog snel even mijn mailbox op de kamer wil openen blijkt dat de verbinding is verbroken.
Navraag bij de receptie leert dat ik € 17,00 heb betaald voor enkel het gebruik maken van de draadloze verbinding van het hotel en dat voor ”” Een”” avond.
Hebben ze mij weer flink te pakken, en heb dan ook geen goed woord meer over voor het mooie hotel van ons.
Het betalen van de excursies levert ook veel misverstanden op, maar daar staat tegenover dat we vanavond aan de tafel onterecht flink hebben kunnen kankeren over OAD.
Lezen schijnt dus toch moeilijker te worden als je ouder wordt want de bedragen kloppen precies!
Je hoort er dan later ook niemand meer over.
De meegebrachte elektronica zoals telefoons, fototoestellen en zelfs de laptop is weer opgeladen dus kunnen we weer naar bed.

Wel te rusten.

3e dag zondag 6 juni

Met lichte spanningshoofdpijn stap ik om 6.00 uur uit bed en plichtmatig of ik naar mijn werk ga, sloffen we naar de lunch.
Nu de mensen elkaar leren kennen is het gezellig, maar het gemekker over alles en nog wat doet denken aan ons thuisland.
Na alle verplichte figuren staan we om 8.45 uur bij de bus voor de 3e dag van Rome.

We beginnen met een bezoek aan de catacomben waar circa enkele miljoenen christenen begraven moeten liggen in een gangenstelsel van 21 km lang.
De rondleiding is door een Vlaamse pastoor die dit als hobby er bij doet.
Grappig is dat ik van hem heb geleerd dat de heilige stad Nineve uit de Bijbelse geschiedenis nu het huidige Mozul is in Noord Irak.
Dan gaan we naar de St. Jan van Lateranen.
De kerk van de huidige paus en waar ook alle pausen zijn begraven.
Hier zijn ook de heilige trappen waar velen verplicht op de knieën naar boven gaan.
Dit om een z.g. “”Aflaat”” te verdienen.
De katholieke term “”aflaat”” was ik al bijna vergeten, het heeft mij in de afgelopen jaren ook niets geholpen.
Ondertussen vergeten we niet de koffie waar we weer hard aan toe zijn.
We vertrekken om 11.30 naar Tivoli voor de lunch die we geboekt hebben.
Tot onze verbazing is dit in een prachtige kelderruimte met gewelven van 2000 jaar oud waar de tafels al gedekt zijn.
Zelden hebben we samen zo genoten van zoveel Italiaanse gerechten met heerlijke passende wijn.

tijdens de lunch

met de lunch

klik op de foto voor een vergroting

In dit stadje is ook een badhuizencomplex uit het vroegere Romeinse tijdperk.
We brengen uiteraard voor € 10,00 een bezoek aan het huidige museum,  het heet nu “” Villa d, Estes “” met zijn prachtige tegen een helling liggende tuinen.
Inmiddels is het zo warm in de buitenlucht circa 30 graden, dat we samen met Eef en Maria uit onze eigen regio “” Azewijn”” en Diny met Henk uit Rotterdam in de schaduw een terrasje pakken.
Om 16.30 uur is het weer verzamelen en om 18.00 uur zijn we weer in ons hotel om ons op te frissen.
Het avondeten is altijd ontspannend, heerlijk keuvelend over allerlei randzaken.
Er is elke avond gratis koffie en zo als Hollanders betaamd maken we hier flink gebruik van.
We besluiten de avond in de bar en gaan om 22.30 uur naar boven om flink te gaan ronken!
Op mijn kamer merk ik dat ik het mobieltje niet kan opladen omdat ik de kabel niet kan vinden, hopelijk ben ik het niet vergeten mee te nemen!
Dat zorgt weer voor enige achteraf overbodige stress.

Wel te rusten.

4e dag maandag 7 juni 2010

Het is hardwerken als je wakker wordt, even dit en dan even dat.
Het is de dag van het bezoek aan het Vaticaan maar eerst maar even ontbijten.
Tijdens het ontbijt wordt er duidelijk verschil gemaakt met de particuliere gasten en die van OAD. Maar wel in ons nadeel, van alles is er met enige regelmaat te weinig.
De start van de service bij de 1e dag was nog redelijk maar het wordt met de dag minder!

Om 7.45 uur rijden we met de bus naar Rome naar Sint Paulus buiten de muren, en voor een bezoek aan het Vaticaan.
In de stad langs de Tevere rivier krioelt het van de auto, s die zigzaggend alle banen nodig hebben.
Eenmaal aangekomen bij de St. Pieter volgt er een strenge controle gelijk aan die op de luchthavens.
Bijna geheel uitkleden en alles door de scanner.
Eenmaal in de St. Pieter met een entree van € 15,00 wordt je stil van de indrukken.
De heilige deuren en alles wat je er maar ooit van gehoord hebt is hier te aanschouwen.
De allergrootste kerk van de wereld met graven van veel overleden pausen.
Op het plein aan de voorkant kunnen 200.000 mensen aanwezig zijn, ik hoop dat ik met deze hitte er niet tussen hoef te staan.
Er is een speciaal kantoor waar je Vaticaan munten en Vaticaan postzegels kunt kopen, de zelfde munten worden buiten de muren voor de helft aangeboden.
Al snel blijkt dat deze vervalst zijn, ik had het kunnen voorspellen.
Voor onze kleinkinderen kopen we iets met Italië erop.
De koffie gebruiken we in de directe omgeving waar het stikt van de souvenir winkeltjes.
De middag lunch was onder een parasol op een terrasje gezellig en ontspannen.
Het klikt tussen de groep en de humor is niet van de lucht.
Ook hier weer veel Roemeense bedelaars die verkleed zijn alsof ze zwaar verminkt zijn.
De middag besteden we aan het museum van het Vaticaan en als je al niet onder de indruk bent dan wordt je het hier wel.
Het hoogtepunt is de Sixtijnse kapel waar de Paus gekozen wordt.
Hier is een absoluut praat, foto en film verbod, toch kon ik het niet laten.
Maar ik heb een excuus, de witte rook bij de paus verkiezingen komen ook niet uit deze kapel, maar worden kunstmatig in een ander vertrek de schoorsteen uitgejaagd!
De uitleg over alles wat we zien gaat nog steeds via onze aangeleverde communicatie die we om de hals hebben hangen met een “”oortje “” in het oor.
Voordat we in de bus stappen zien we nog een vrouwelijke zwerver onder toezicht van ons allemaal haar behoefte doen.
Vol van de indrukken en doodmoe van het slenteren, stappen we in onze bus (waar speciale ondergrondse parkeerkelder voor bussen is gebouwd)
Het is 18.00 uur als we naar onze kamer gaan en flink aan het opruimen moeten, immers morgen vroeg gaan we richting Sorrento met weer een nieuw onderkomen.
Maar eerst heerlijk dineren. Daarna heb ik een leuk gesprek met Fred ( wij noemen hem Lex Goudsmid) uit Voorburg, die een lekkere Haagse humor heeft.
Wel te rusten

Dinsdag 8 juni en 5e dag.

Het is 5.30 uur als de wekker gaat en dan in sneltreinvaart ontbijten en de koffers inpakken.
Om 6.30 uur is het ontbijten en om 7.30 uur is het dan vertrekken met de bus.
De rit gaat richting Napels en na een tussenstop voor de koffie is er om 11.30 een rondrit door de stad. Ik denk nog aan de uitspraak van eerst Napels zien en dan sterven!
Ook hier zijn er enorme tegenstellingen tussen arm en rijk, schoonheid en droevige onderkomens voor de daklozen. We nemen ons voor nog eens terug te gaan.
De vulkaan de Vesuvius duikt aan alle kanten op, maar foto, s er van maken is moeilijk door de laaghangende bewolking.
We gaan verder naar Pompei en gebruiken daar de lunch. 


even onder het laken

Pompei

klik op de foto voor een vergroting

Dan gaan we onderbegeleiding van een andere Nederlandse gids naar de oude resten van de stad.
Alle entree kaarten van deze week zo ook deze dag, worden door onze reisleidster Florien gekocht en wij betalen achteraf de rekening. (Deze entree kost € 11,00)
De compleetheid van het toenmalige stadje wordt in geuren en kleuren uitgelegd, er was een badhuis, sauna, sportvelden, wasserijen, winkeltjes, en zelfs een bordeel.
Om aan te geven welke richting je op moest stond er een penis afgetekend op de muur van de straat of zelfs op een stoeptegel.
De urine van de mannen werd opgevangen en naar de wasserij gebracht, dit omdat de ammoniak de stof goed schoonmaakte.
De vrouwen brachten het in een kruik, de term kruikenzeikers is toen snel gevallen.
We nemen afscheid van de gids en gaan ons naar een hotel net buiten Sorento.
Het hotel heet Villa Igea. ( www.villaigeasorrento.com ) aan de Via Capo di Sorrento

Villa Igea hotel klik op de foto voor een vergroting

De kamer 108 is vergeleken met de kamer in Rome een stuk beter.
Jammer is dat als we het raam open we een benzine pomp ontdekken die vast onder ons raam staat. De eetzaal ik net een kippenhok zo gaan alle gasten tekeer.
Als we daarna koffie op het terras drinken spuw ik de 1e slok meteen over straat, op de levertraan na, in mijn kinderjaren heb ik nooit meer zo een smerig goedje hoeven te drinken.

Grote hilariteit als ander mede gasten ook de koffie proberen te drinken.
Volgens Diny uit Rotterdam smaakt de koffie naar de zwerfster van afgelopen maandag in Rome!
Als Fred uit Voorburg op de praatstoel zit en zijn moppen tapt is het altijd lachen.
Wel te rusten.


Woensdag 9 juni 6e dag.

De zon schijnt in onze slaapkamer als we wakker worden.
Henk loopt al onder ons raam te wandelen. 7.30 uur ontbijten en 9.00 vertrekken voor de excursie naar de Amalfitaanse kust.
De vooral groene kustlijn staat op de lijst van het wereld erfgoed, er mag dan ook niet bijgebouwd worden.
Maar op de enkele parkeer/fotoplaatsen is het een bende van plastic en een nare urinegeur.
We doen om 10.30 uur een tussenstop bij een ceramic winkel waar je ook de koffie kunt gebruiken.
Het was het eerste shotje van vandaag omdat het in ons hotel niet te drinken is.
Met af en toe een verkeersopstopping waar de bussen elkaar niet kunnen passeren komen we na een klim van 22 km aan bij het prachtige stadje Amalfi.
Het stadje was vroeger een onafhankelijke staat en veel internationale sterren wonen hier dan ook in de omgeving.
In dit beeldschoon stadje met minder leuke prijzen gebruiken we de lunch, het wordt vandaag een Amalficano. (Bruchetta)
Dan stappen we op de gereserveerde boot voor een pleziertocht langs de kust.


met henk op de boot op onze boot
klik op de foto voor een vergroting

We zien de villa van de filmster Sophia Loren met een helicopter landingsplaats en de villa van Roger More.
Puur genieten is dit en het Zwitserleven gevoel komt weer naar boven drijven.
Via lange afdalingen met smalle wegen komen we om 17.00 uur in ons hotel in Sorrento aan waar we eerst op bed vallen om bij te tanken.
Het diner is om 19.30 uur en vult zo mooi de avond, er is veel discussie over de verkiezingsuitslagen.
De moppen in de veranda van “” Haagse Fred “” worden steeds mooier gebracht.
Omdat het verkiezingsdag is ons thuislandje wordt er met regelmaat ingelogd om de stand van zaken betreft uitslagen door te nemen.
Wel te rusten.

Donderdag 10 juni 7e dag.

Na een slechte nachtrust van het verkeerslawaai worden we om 5.45 uur gewekt voor het ontbijt.
Weer een ontbijt zonder koffie en het thee water is niet aan de kook geweest.  
(Sommigen onder ons wel )
7.55 uur is het instappen in een minibusje voor de excursie naar het eiland Caprio.
Bij de haven ontvangen we de Belgische gids Sophie die de chaos alleen nog maar aanwakkert.
Met een hovercraft die motoren hebben dat de aanwezige scholen vissen die in de buurt zijn dood tegen de kademuur knallen, vliegen we voor € 13,50 enkele reis als het ware over het water en met 25 minuten staan we in een nog grotere chaos van Capri.
Alle grote wereld sterren en leiders kennen dit eiland om zijn schoonheid, maar de werkelijkheid van heden is dat het een grote commerciële organisatie is om maar geld van de toeristen af te troggelen.
Het eiland heeft 12.000 inwoners maar wordt overspoeld met dagjesmensen.
Het heeft geen grondwater en het wordt dan ook aangevoerd met leidingen vanaf het vaste land.
De prijzen zijn abnormaal hoog en de bloemen zijn niets mooier dan aan vaste land.
De aantrekkingskracht van het eiland is groter dan de schoonheid.
Op het hoogste punt van het eiland gebruiken we de lunch, het heeft ongekend mooie uitzichten, het eten is perfect maar de commercie druipt er vanaf.
Snel gaan zitten, snel eten en snel wegwezen!
De hele dag inclusief eten en vervoer, is snel en nog eens snel.
Dat gevoel versterkt nog als je onze gids meemaakt.
Aan het eind van de middag heb je de keuze om te voet via steile bergranden naar de haven te gaan of per minibusje.
Alleen Henk en ik durven de afdaling van honderden gevaarlijke trappen aan en zitten eerder aan de koffie op het plein dan de groep.
De terugreis is net zo chaotisch als de heenreis en moe en voldaan komen we om 18.00 uur weer in ons hotel aan.
Na een koude douche waar je van opknapt gaan we naar de zwetende en kwebbelende eetzaal.
In de veranda is er altijd vooroverleg en naoverleg over de dag.
Van te voren hebben de stamhoofden van de “”OAD groep”” unaniem de waardering uitgesproken voor onze reisleidster Florien.
Prompt wordt ik aangewezen om haar de complimenten te overhandigen.
Ze is precies, kan prima met mensen omgaan, regelt elk detail en verdiend dan ook een groot compliment namens alle deelnemers van de georganiseerde reis van OAD.
Dit hebben we in de vorm van een gevulde enveloppe laten merken.
Een luid applaus valt haar in het restaurant ten deel.
In de veranda is daarna een warm en soms een heftig afscheid naar elkaar.
Zelf gaan we nog niet naar huis maar onze koffers liggen net als bij de rest, ook op bed om ingepakt te worden, maar dan voor een volgend maar ook voor het laatste hotel.
Wel te rusten.

 Vrijdag 11 juni 8e dag.

De nacht past in de sfeer van de hele week, lawaai en korte hazenslaapjes.
Als extra toetje deze nacht staat om 3.15 uur de OAD bus met het definitieve afscheid van de groep, onder ons slaapkamerraam.
Maar het is een dankbaar afscheid van een groep lieven mensen.
Aan de ontbijt tafel voelen we ons vanmorgen nu al alleen, de obers zijn boos maar wij gaan de vrijheid van een nieuwe week tegemoet.
We maken een korte wandeling en drinken bij de buren van het hotel de koffie, daarna is het wachten wie ons komt ophalen.
Als het 10.30 uur is, rijdt een oude dikke man met een nog oudere Mercedes, bijna het hotel in en vraagt wie hij kan vervoeren.
Het lijkt een dodemansrit maar hij heeft alles onder controle als de beste man ons bij het nieuwe en laatste hotel afzet.
Het is Hotel Londra aan de Via Cocumella 12 80065 S. Agnello di Sorrento ( www.hotelondra.com )
en ons kamernummer is 142.

Londra Hotel klik op de foto voor een vergroting.

Na een rustpauze verkennen we de omgeving en al snel gaan we verkeerd.
Uiteindelijk komen we weer in het centrum en eten een heerlijke Tonno salade.
We zien al meer tuinen en groen dan gisteren op heel het eiland Capri.
Weer aangekomen bij ons hotel is er niemand bij het zwembad en heerlijk liggen wij daar te rusten.
Maar plots worden er blikken vol met Engelsen losgelaten en met normale kleding, bier en geschreeuw bevolken zij het zwembad, ik ga er maar niet meer in!
Wij hebben een klein streepje voor bij de leiding, we kregen een andere kamer met een tweepersoonsbed en zijn heel close met Gabriëlla. ( er zijn toch nog voordelen )
Ondertussen dient zich een hittegolf aan, de temperaturen stijgen tot 35 graden en de tijdens het avondeten guts het zweet van gezicht.
In de eetzaal zijn net zo veel gasten als dat er Obers rondlopen, en ze zijn blij als ze iets voor ons kunnen doen.
We komen aan de praat met Harry en Mia uit Heijen van de oorspronkelijke groep van OAD.
Na een gezellige avond gaan we naar onze kamer en prompt valt de stroom uit.
Ook dat moet je hier meemaken, niemand maakt er zich druk om.
Met licht van de laptop is het nog enigszins te doen en gaan we naar bed.
Wel te rusten

Zaterdag 12 juni 9e dag.

Na het ontbijt waar ze eindelijk heerlijke koffie hebben gaat meteen de rugzak om en wandelen naar het centrum van Sorrento.
We vallen van verbazing van het ene in het andere leuke straatje.
Bij een schoenenwinkel gespecialiseerd in sandalen vraagt Gabriëlla of ze haar maat hebben.
De Sandalen worden ter plaatse handgemaakt al na gelang kleur en maat is het antwoord.
De eetstraatjes hebben een grote aantrekkingskracht als het tegen 12.00 uur loopt.
Het is lang geleden dat ik buiten zo heerlijk heb kunnen smikkelen en smullen.
De krant is eindelijk weer te koop en de koffie is normaal betaalbaar.
We kunnen zwemmen en van het Zwitserleven genieten!
Voor het eerst deze vakantie trek ik mijn hardloop schoenen aan en zweet de heerlijke pizza, s en salade, s van deze week van mij af.
In de eetzaal is er weer een overvloed van Engelsen die met behulp van de nodige drank luidruchtig hun maaltijd gebruiken.
 Wel te rusten.

Zondag 13 juni 10e dag

Wakker worden is vanmorgen moeilijk, we wennen al aan de rust om ons heen.
Heerlijke koffie met het ontbijt en we kunnen er weer tegen.
Op het terras blijven we nog lang naar de talloze bootjes kijken die op de zondag af en aan varen.
De middag brengen we door bij het zwembad en tegen de avond wandelen we naar de vele eetstraatjes van Sorrento.
Als je daar aan het juiste tafeltje zit met overzicht, is het een complete verwendag, de Italiaanse ambiance gecombineerd met heerlijke wijn.
Wel te rusten.

Maandag 14 juni 11e dag.

We zitten nu in een fase dat we uitgerust zijn en dat is te merken aan de ontbijt tafel.
Geen gehaast meer zoals vorige week en de koffie is ook goed.
Ik trek daarna mijn hardloopschoenen aan en loop als tijden geleden als een speer.
Het is lang geleden dat ik zo gemakkelijk vooruit kom.
Wel met hoge trottoirs en levensgevaarlijke bochten waar je voorzichtig om de hoek moet kijken.
Na de douche leg ik mij op een strandstoel bij het zwembad.
Het beloofd een luie dag te worden als ik s, morgens er al bij ga liggen.
Voetbal kijken naar het Nederlands elftal tegen Denemarken is er niet bij omdat overdag er geen signaal is van de schotel in het hotel, hoe verzin je het.
Dan maar per sms vragen aan de familie wat de stand is.
Na het eten in het restaurant, wandelen we naar Sorrento en weer terug, het eten is dan gezakt en als we terug zijn kijken we naar de wedstrijd Paraguay Italië.
Wel te rusten.

Dinsdag 15 juni 12e dag

Na het ontbijt wandelen we naar Sorrento voor een dagje Napels.
Vol goede moed, de platte grond en de aanbevelingen van Florien de reisleidster.
De treinreis is een verzoeking, ik dacht van een kwartiertje omdat je Napels in de verte kunt zien liggen maar dat viel tegen.
Zelfs in de trein spelen bedelaars hun deuntje met de accordeon of de trombone, en laten kleine kinderen met het geldbakje collecteren.
Opgelucht als we na een uur uit de trein stappen wandelen we Napels in en vanaf het eerste moment voelen we ons niet veilig.
Vreemde mensen spreken je aan en met de hand op de broekzak lopen we verder.
Het stinkt op veel plaatsen en de vuilnis ligt met bergen op de hoek van de straat.
Elke vierkante centimeter grond wordt gebruikt door Afrikaanse venters met hun prullaria, en als het licht op groen staat mag je proberen over te steken, en dat proberen is letterlijk proberen.
Het is een grote bende en dan heb ik het zachtjes uitgedrukt.
Een terrasje is bijna niet te vinden wel kun je staande je koffie op drinken.
Het centrum lijkt wel een grote markt van allerlei goederen en je breekt de nek over de rotsooi.
Kortom ik zal nooit iemand aanbevelen om deze smerige stad te bezoeken met al zijn gaten en valkuilen zowel op de weg als op de trottoirs.
Blij als we zijn dat we weer in de trein zitten staat deze om de haverklap stil en dat met temperaturen van midden dertig graden zonder airco.
Dit bovenstaande zal bij de N.S. wel aanslaan, maar wij hebben bij ons weer bladeren op de rails.
Na ruim twee uur in deze blikken doos vallen we uitgedroogd en gesmoord uit de trein in Sorrento.
Al met al zijn we ontzettend blij dat we weer veilig in ons hotel zijn waar je nog rustig aan het zwembad kunt liggen.

na het eten klik op de foto voor een vergroting

Na het avondeten brengen we op het buitenterras, en sommigen met de voetjes in het zwembad, de avond door met Harry en Mia.
Wel te rusten

Woensdag 16 juni 13e dag.

Het beloofd warm te worden en na het ontbijt sta ik om 9.30 uur op de stoep voor een half uurtje hardlopen.
Soms met gevaar voor eigen leven in de smalle straten zonder trottoirs.
Het geeft achteraf weer een fijn gevoel.
Dan wandelen we naar S.Angella en pakken daar in aller rust de koffie op een terras, maar wel met een uitzicht op een voortrazend verkeer.
Voor onze kleinkinderen Binck en Jay Arentz kopen we een setje Italiaanse voetbal shirts.
Er was zelfs een postkantoortje waar 10 tallen mensen in de rij staan om geholpen te worden.
De lunch bestaat vandaag uit een bord spaghetti Mix salad en heerlijke plaatselijke wijn.
De middag brengen we door bij het zwembad waar ik een Russische jongen het zwemmen probeer bij te brengen.
De taalbarrière is ontzettend moeilijk maar ik kan het nog steeds voordoen.
Tegen de avond eten we voor het laatst buiten de deur in Sorrento.
Met zwoele temperaturen en straatorkestjes eten we voor het laatst in deze prachtige stad.
Als we in het hotel komen krijgen we nog een kannetje wijn aangeboden van de ober omdat we goed met elkaar kunnen opschieten.
We zullen aan hem denken.

Wel te rusten.

Donderdag 17 juni 14e dag


Verkouden en met hoofdpijn word ik wakker, de koffie is gisteravond al gezet zo lijkt het.
Eerst maar een stuk wandelen naar S.Angella, hier krijg je al hoofdpijn van de uitlaatgassen van het voorbijrazend verkeer.
Dan de laatste krant en de laatste koffie Americano.
En inderdaad de oorzaak zou wel eens de overvloedige wijn kunnen zijn van gisteravond.
Nog een avond op het terras en het is gebeurd met zonnen, shoppen, wijn drinken, niks doen, alles op je af laten komen, baantjes trekken in het zwembad en uitslapen.
Vanmiddag maken we een voorzichtige start met het inpakken van de koffers.
Op het terras is het nog even gezellig  en van het personeel nemen we op een positief afscheid  van.
Wel te rusten

Vrijdag 18 Juni 15e en laatste dag.

De wekker gaat om 1.30 uur voor Gabriella, en voor mij om 2.00 uur, we zijn net in slaap gevallen  maar het moet nu eenmaal zo zijn, we gaan naar huis
Een lunchpakket zoals beloofd is er niet bij en zoals ook beloofd stopt de chauffeur ook niet voor een koffie pauze.
Zo staan we om 6.00 uur op het vliegveld Fiumicino  voor vluchtnummer HV 6036 naar Rotterdam, vertrek 9.55 uur terwijl we pas om half tien kunnen inshecken.
Een knuffel wederzijds aan Harry en Mia en het is ten einde.
Onze vaste taxi chauffer Ajan staat al klaar en  met een onwerkelijk gevoel gaat het huiswaarts.

 

Conclusie aan het eind van deze vakantie:

Als we deze reis op eigen houtje zelf hadden moeten doen hadden we de helft niet gezien.
Geen druppel regen gehad.
Je veel geld nodig hebt.
Je eigenlijk meer bagage ruimte dan 20 kg nodig hebt op de terugweg.
Wij een prima reisleidster hadden?
De bus chauffeur van OAD belt onder het rijden?
En dit niet altijd goed gaat?
Wanneer we weer op vakantie gaan? (even de agenda raadplegen)

Als laatste een dank aan alle deelnemers van deze reis die het voor ons Gabriella en Gert onvergetelijk hebben gemaakt!

http://www.youtube.com/watch?v=SA7mY-B84oM

Met plezier geschreven door.

Gert Arentz. (deelnemer van de reis.)

gepubliceerd op 18-06-2010

Fred en Jeanne Trouwborst  adres:  piptrouw@zonnet.nl
Eef en Maria Giesen             adres:  giesenmaria@hotmail.com
Harrie en Mia Schoofs          adres : harrie.schoofs@hetnet.nl
Dinie en Henk Janson           adres: diniejanson@hotmail.com
Gerrie en Bernand Rattink    adres:  wimrattink@online.nl
Henk en Ineke                     adres:  hik@ziggo.nl