12 september t/m 20 september.  Vakantie Normandie 2014

Naar twee eerdere mislukte pogingen bij Kras reizen nu eindelijk definitief!
Excursiereis naar de Normandische stranden van Frankrijk! Geboekt bij Effe weg reizen.


Vrijdag, 12 september.
Vrijdagmorgen om 8.30 uur parkeren wij bij Juffrouw Tok in Nieuw Dijk. ( Didam)
Onze chauffeur tijdens deze reis is de 27 jarige Maarten Brouwer uit Enschede.
Via de opstapplaatsen Tiel, Oosterhout en Breda gaan we naar ons 1e overnachtinghotel aan de rand van Parijs. Campanile Hotel Argenteuil Reu Ary Scheffer 1  95100.  Tel. 0033-13 96 13 434

De warme maaltijd gebruiken we in de bekende wijk of straat de Concorde.
17.30 uur Aankomst in ons hotel, we settelen ons in de kamer en gaan weer de bus in voor een rondrit.
Maar de verrassing is dat het geen rondrit is met de bus, maar een Rondvaart op de Seine van 90 minuten!
Mooi weer en fantastische gezichten, we hebben veel foto, s kunnen maken in een die late avond verlichte stad.
De Eiffeltoren, de bijzondere gebouwen en de mooie bruggen waar je onder door vaart zullen in mijn gedachten blijven.
Behalve mijn zware hoofdpijn deze dag is de start van de vakantie is uitstekend.
Wel te rusten.


Zaterdag, 13 september.
Wat niemand in de groep weet dat Gabriëlla vandaag jarig is.
We vieren het dan ook intiem op onze kamer zodat niemand er lucht van krijgt.
8.00 uur maken we gebruik maken van een uitstekend ontbijt en om 9.00 uur is het vertrek naar ons volgende en laatste hotel Crocus in Caen.
www.hotel-crocus-cean-memorial.com
Maar eerst gaan we de stad Ruan bezoeken.
Een prachtige stad waar bij een mooie kerk het monument en de originele plaats is van de verbranding van Jeanne D, Arc die in 1431 op de brandstapel is beland.
We krijgen deze dag veel telefoontjes voor de verjaardag van Gabriëlla en telkens moeten we dit gesprek voeren zonder dat er iemand erg in heeft.
Ook krijg ik deze dag een lelijk bericht van mijn hardloopmaatje Louis G. waarvan de voorspellingen slecht zijn.
Onderweg doen we een fruitstal aan om te snuiven van het plaatselijk fruitaanbod, te kopen en te bewonderen.
Dan de volgende attractie, de beroemde Pegasusbrug in het dorpje Benduville waar zwaar om gevochten is.
Dit was de allereerste brug die door de geallieerden veroverd is. We zien hier een kleinschalig museum maar  ook echte stok oude Engelse veteranen die nog een maal hun trauma gebied willen bezoeken.
Om 17.00 uur is de aankomst in ons hotel Crocus waar we de hele week zullen bivakkeren.
Het is een oud en bejaard gebouw maar met leuke en fijne bediening.
Prima eten en alles correct geregeld.
Het eten is om 19.00 uur en daarna is het lekker bijkletsen onder het genot van een kopje koffie.
Wel te rusten


Ons kamer nummer is 26.
Het adres is: Hotel Crocus.
Rond Point du Debarquement
14000 Caen
.
 

Zondag, 14 september.
Er is om 7.30 uur een ontbijt voor ons gereserveerd.
Dat betekent al gauw dat je om 6.30 uur uit bed moet. Gabriëlla al iets eerder!
8.30 uur vertrekken we naar een begraafplaats van en voor alle nationaliteiten.
Het wordt onderhouden door lokale dorpsgenoten. Het heet het Ryes of War Cemetery.
Dan rijden we comfortabel onder het genot van de koffie die Maarten voor ons heeft gezet in de bus, naar het havenstadje Port-en Bessin.
Hier kunnen we p het strand de beroemde st. Jacobs schelpen rapen alsof het zand is.
Grote schelpen die we allemaal in een plastic zak doen die we gekregen hebben van de chauffeur.
In onze veranda liggen ze nu te wachten op een creatieve oplossing.
Er is tevens een zondagmorgenmarkt waar je heerlijk fruit kunt kopen uit de omgeving.
Om 11.30 uur is de stad Bayeux aan de beurt.
Een klein stadje waar een museum staat met een wandkleed van 60 meter lang.
Er wordt in verwoord hoe in de eeuwen heen de oorlogen en veldslagen zijn begonnen.
Mijn interesseert het echter niets maar de vrouwen vinden het vooral prachtig door de leuke verhalen die er via je oortje kunt opsnuiven.  Je mag er niet fotograferen en dat nodigt mij uit om het juist wel te doen.
Daarna is er een gelegenheid om een lunch te gebruiken in de vorm van een lekkere Pizza.
Het hoogte punt is vandaag het Museum in Caen.  ( www. memorial-caen.fr )
Het staat op 500 meter afstand van ons hotel en kunnen dan ook wandelend terug om het hoofd weer leeg te maken.
Het is indrukwekkend, Realistische tentoonstelling van voorwerpen en gebruikersvoorwerpen, zo als administratie, persoonsgegevens en een emotionele film over onze eigen Anne Frank.
Er is een heuse bunker die volledig intact is waar je kunt proeven hoe het daar in voelt, en waar ook een tentoonstelling is geherbergd.
We kijken naar een echte film over de landingen van de geallieerde troepen en de ontberingen van de plaatselijke bevolking.
Onbewust maakt het mij herinneringen los over mijn vriendschap met een S.S. er die ik heb leren kennen op onze camping in Sinderen in de jaren,70 van de vorige eeuw.
Een trauma die ik moeilijk heb kunnen verwerken.
Dit omdat hij zijn oorlogsdaden net voor zijn dood aan mij kwijt wilde.
Zijn functie en zijn misdaden die hij altijd voor mij verborgen had gehouden.
Nu na al die jaren kan ik ermee leven. De haat tegen de Duitsers is gelukkig verdwenen.
Een maal in ons hotel aangekomen gaan we eerst de meegenomen St. Jacobs schelpen wassen in de douche om de vis geur niet mee naar huis te nemen.
Leuke gesprekken na het eten met een bewonderenswaardig fijn en leuk gezelschap.
Die voeren we standaard na het diner en onder het genot van de koffie.
Doordat de temperatuur meewerkt, kunnen we zelfs nog op het terras zitten.
Wel te rusten.

 

Maandag 15 september.

Na een slechte nachtrust met veel hoofdpijn is het om 6.30 uur opstaan.
Ontbijten met voor het buitenland prima koffie en om 8.00 uur vertrek naar Honfleur.
Honfleur is een havenstadje en ligt aan de monding van de Seine.
Het heeft veel bloemen, opvallend veel houten gebouwen en zelfs houten kerken met dito houten torens.
Het is er niet goedkoop als toerist, maar beslist de moeite waard. En geluk heb ik, de winkels zijn gesloten dus hoef ik niet op mijn portemonnee te passen!
Dan gaan we naar Etreat en deze kustplaats is beroemd om zijn hoge krijtrotsen die zelfs voor mij nog moeilijk te beklimmen zijn.
Het heeft meerdere mogelijkheden om naar boven te komen, je kunt er wandelend en zelfs met een treintje naar boven.
Het zijn prachtige herinneringen voor de fotograven onder ons.
Aan de kade van het strand hebben we de lunch gebruikt, heerlijk in het Franse zonnetje.
Om 14.00 uur rijden we naar Fecamp.
Fecamp is bekend om zijn brouwerij in een voormalig Benedictijnen klooster.
Prachtig gebouw, gratis proeven, en een prachtige rondleiding door de productie kamers.
 16.00 uur is het vertrek naar ons hotel waar we om 17.45 uur weer arriveren.
Bij aankomst krijg ik van Maarten de verantwoordelijke taak om de bus in de parkeerzone te loodsen en dus ook de bijbehoorde ketting van de parkeerplaats te verwijderen.
IK heet dan nu ook voor de mede reizigers de kettingman.
Het wordt eentonig maar het diner is weer voortreffelijk en het terras is weer geopend.
Wel te rusten.

Dinsdag 16 september.

Met het ontbijt van 7.00 uur krijgen wij voor het eerst een berisping van onze Maarten de Chauffeur.
Sommigen onder ons nemen het niet zo nauw met de vertrektijd en terecht wijst hij op onze verantwoording.
Wij vertrekken na het ontbijt naar Le Mont San Michel waar we om 9.30 uur aankomen.
Dat is net voor de altijd grote invasie van toeristen zoals Japanners die met duizenden tegelijk hun foto, s  komen maken.
Via een Shuttle bus rijden we naar het eiland dat ook bekend is van de Tour de France.
Het is een Abdij, gebouwd en gesticht in het jaar 708.
Deze abdij is verbonden met het vaste land door een lange weg over het  water. 
De parkeerplaatsen en camperplaatsen zijn zo groot als 100 voetbal velden aan elkaar!

12.30 uur als wij ook onze beklimmingen naar de toren erop hebben zitten rijden we naar
Saint Malo.
Dit is een grote badplaats in Bretagne, en een ommuurd gedeelte om vroegere indringers van de Noormannen te proberen te verijdelen.
Wij wandelen op en in de oude ommuurde vesting, en kan het niet laten om toch even in het heerlijke water van de oceaan te zwemmem.
Zonder badspullen in je onderbroek lekker de zee in rennen.
Om 15.30 uur is het verzamelen bij de bus en rijden we al slapende  weer naar ons hotel over een afstand van 160 Km.
17.30 aankomst in ons hotel waar we ons weer opmaken voor de maaltijd van 19.00 uur en u raad het al het terras is open.
Wel te rusten.

Woensdag 17 september.

Het is weer vroeg vanmorgen, half zeven gaat de wekker en 7.30 uur zitten we aan het ontbijt.
Snel de verse broodjes naar binnen werken en om 8.30 uur instappen in onze bus.
9.30 uur komen we aan bij de Stranden van Arromanches.

Hier is voor de invasie van Juni 1944 een geheel nieuwe haven gebouwd in zee.
Vele pontons liggen nog zichtbaar boven water.
Veel oude schepen zijn indertijd voor de aanleg bewust afgezonken om de golfslag te breken.
Er zijn hier dan ook 600.00 duizend militairen aan land gebracht inclusief 100.00 duizend voertuigen.
Je voelt 70 jaar later, nog steeds de ellende die hier geweest moet zijn.
Daarna rijden we naar de Amerikaanse begraafplaats bij de stranden van Ohama Beach.
Ook hier lange rijen graven, vlaggen persoonlijke boodschappen en vooral veel indrukken die je maakt.
12.30 uur komen we aan bij Port Du Hoc.
Dit is het strand waar de Amerikaanse ""Rangers"" met hun beroemde ladders de steile kliffen bedwongen.
De duinen zijn bezaaid met bomkraters die bewust zo intact en bewaard gebleven zijn.
Bij elke krater zit een bunker wel of niet intact.
Het is dan ook een maanland waar veel bloed gevloeid is.
14.00 uur naar het beroemde plaatse San Mere Eglise.
In dit kleine dorp hangt nog steeds een namaak parachutist aan de kerkspits, en is bekend van de film de langste dag.
Er is een nieuw luchtlanding museum geopend met oorlogsvoertuigen, wapens en vooral veel persoonlijke bezittingen van de helden van toen.
16.00 uur naar een Duitse begraafplaats waar 21.000 graven liggen keurig in de rij.
Wat opvalt dat juist hier veel jonge soldaten liggen van nog geen 20 jaar.
19.00 uur vaste tijd om te eten. Veel gespreksvoer over deze lange maar prachtige dag.
Omdat het al zo een lange dag is geweest zien we ook nog voetbal op de tv van Ajax in de
Champions leaque tegen  Paris Saint Germain.
Het buitenterras is leeg vanavond.
Wel te rusten.

Donderdag 18 September.

Nu eens uitslapen, de wekker gaat om 7.30 uur en om 8.00 uur ontbijten.
9.00 uur zitten we in de bus voor het bezoek aan Merville waar het beroemde kazematten complex ligt.
Er liggen nog veel bunkers onderling met elkaar verbonden.
In een bunker wordt live alles  voor de bezoekers nagespeeld, hoe het er aan toe geweest moest zijn ten tijde van de invasie.
Je hoort dan ook de sirene,s  hun eigen afweergeschut en de bombardementen op de betonnen meters dikke deksel.
11.30 uur komen we aan in de stad Caen waar we de lunch gebruiken en uitrusten van een zware week.
We slenteren door de binnenstad om de nodige foto,s te maken en worden geconfronteerd met de allereerste regen deze week.
We kopen een passende kaart voor Maarten omdat ik door de groep ben genomineerd om Maarten morgen in de bus toe te spreken over zijn optreden en perfecte verzorging over onze groep.

Om  13.30 uur vertrekken we om de "" Cider route"" te rijden met als hoogte punt het bezoek aan de Calvados fabriek of distilleerderij.
Hier ook weer keurige uitleg van het hele proces en uiteraard ook weer  veel proeven.

Dit was de allerlaatste excursie, het hakt er behoorlijk in.
We genieten van het laatste avondmaal in ons hotel en kunnen elkaar spannende verhalen vertellen.
De meesten zijn vroeg naar bed om morgen fris, en vooral op tijd bij de bus te zijn.
Wel te rusten.

Vrijdag 19 september.

We vertrekken vandaag om 6.30 uur voor de terugreis naar Nederland.
Dat betekent dat we om 6.00 uur kunnen ontbijten en om 5.30 uur moeten opstaan.
De plaatselijke bakker werkt mee en zorgt dat hij zijn waren op tijd bij ons op de tafel heeft liggen.

De alternatieve route naar huis is helaas komen te vervallen.
We zouden via de kust naar Le Havre en het  Todt bunker museum  rijden maar door een menselijke fout op het kantoor van Effe weg is deze gecanceld.
De eerlijkheid gebied te zeggen dat het eigenlijk een toegift was van de Chauffeur.

 Toch is het nog 760 km dat overbrugd moet worden vandaag tot aan Juffrouw Tok in Didam.
In de bus hou ik een toespraak over het functioneren van Maarten, met een luid applaus tot gevolg.
Eenmaal aangekomen in het restaurant worden we keurig bediend, we nemen uitgebreid afscheid van de groep en zijn we om 7.30 uur op weg naar ons eigen huis.
 Net op tijd om de dagelijkse oorlogen op het Journaal te zien!
Wel te rusten.


Afsluiting.

We hebben de hele week ( behalve de donderdag eventjes regen)  prachtig weer gehad.
De Chauffeur Maarten is voor ons als groep een gelukje, attent, veel ervaring en als een vader voor ons als reisgezelschap.
Ons hotel was prima, de reis was prima en de ervaringen waren prima.
Het eten is elke dag verschillend en er is genoeg aanbod.
700 honderd foto,s gemaakt.  Hoe kun je die rangschikken, mij is het gelukt.
De koffie in de bus is lekker en het is er niet duur.
De bus is brandschoon en je kunt er prima in slapen.
Normandie is meer dan alleen maar oorlogsstranden, veel vakwerk van zowel huizen als gebouwen.
Het heeft een weidse omgeving met veel landbouw en er zijn prachtige stranden.
Ook de beroemde drank van de Calvados en de Cider komt hier vandaan.

Veel particuliere vlaggen, vee standbeelden en herdenkingen.
Er zat een oud boertje uit Groningen in de bus die €1000.- gewonnen heeft bij een casino terwijl wij een excursie hadden.
Opdat wij nooit vergeten.


Met plezier geschreven door:
Gert Arentz.