Vakantie 2012

Dit jaar hebben we gekozen om met eigen vervoer naar Italië te gaan. Lang van te voren een hotel geboekt aan het Gardameer in het stadje


Op dinsdag 5 juni stappen we om 7.00 uur in de auto om rustig met de nadruk op rustig, richting de Duitse autobanen om via Koblenz, Ulm, de A7 en dan richting Oostenrijk om te stoppen in het toeristenplaatsje Fussen vlakbij de Weisensee waar in de winter talloze Nederlanders de 200 km schaatsen.
Als we om 17.00 uur in ons hotel www.fuerstenhof-fuessen.de de koffers in onze kamers leggen hebben we deze dag 760 km gereden en lopen we eerst de stad in om een terrasje te pakken in de aangename zon.
We eten in een goed restaurant met een goed glas wijn en gaan op tijd weer naar ons hotel omdat we morgen op tijd denken te vertrekken.
We treffen slechte kussens maar verder is alles uitstekend, maar dit zorgt er wel voor dat ik slecht in slaap kom.

Woensdag 6 juni.
Een keurig ontbijt en lekker koffie waar mee we wakker denken te worden.
Om 8.00 vertrekken we na eerst de overnachting van € 73.00 betaald te hebben.
Met enkele minuten rijden we al in Oostenrijk en dan begint het klimmen en dalen.
Via de Fernpas komen we bij de Brennerpas en door de vele vrachtwagens schiet het echt niet op.
We houden de richting van Bolzano aan en als we in de buurt van het Gardameer komen is het een Krim om het plaatsje te La Limonaia vinden.
Het is 15.00 uur als we inchecken in ons hotel, ook hier is het een ramp om je kamer te vinden.
Het gebouw is tegen een rotswand geplakt en door de lange gangen, trappen en voetpaden is het gokken of je bij onze kamer 6018 komt.
Een kopje koffie met een broodje op het terras en de diverse looproutes verkennen zorgen ervoor dat we snel onze eigen weg zullen vinden in dit mierennest.
Het avondeten is om 19.30 uur en dat gebeurd in een ontspannen sfeer, de fles wijn die je besteld wordt keurig bewaard tot de volgende dag en het buffet is uitgebreid en voor iedereen.
In de bar gebruiken we nog even een espresso en dan gaan we op tijd naar bed.
In totaal denk ik dat de afstand van Doetinchem naar dit hotel ongeveer 1100 km is inclusief de onnodige kilometers.
www.chincerini.com

Wel te rusten

Donderdag 7 juli


Temperaturen van ongeveer 24 graden dus de zomer in aantocht.

Het ontbijt is zonder meer goed te noemen.
Daarna wandelen we via een binnenweg naar het stadje Limonaia waar je van de ene in de andere verbazing valt.
Steegjes, bloemen, portiekjes, gewelven en prachtige vergezichten op het water.
De koffie smaakt dan altijd net ietsje lekkerder.
Ook de lunch in de aangename zon is goed te verteren.
Als we het avondeten op hebben gebruiken we de koffie opnieuw op een terras van het stadje dat er plotsklaps heel anders uitziet.
Ook het ijs dat ik op de hand meeneem naar het hotel is erg lekker.

 

Vrijdag 8 juni

Aan het ontbijt zien we dezelfde mensen en gebruiken ons eigen tafeltje aan het raam.
De koffie is ontzettend sterk maar wel te drinken en de kopjes komen ze elke 5 minuten bijvullen.
We maken een lange wandeling door onbekend terrein en gebruiken daarna de koffie op het terras van ons hotel.
Het weer is omgedraaid, bewolkt en lichte regen.
Het is een dag om te lezen en te hangen.
In de middag ga ik een stukje hardlopen, de berg is steil en als mijn schoenen telkens uitglijden stop ik met de beklimming.
Wel neem ik nog enkele stekjes mee van de Oleanders die er in overvloed bloeien.
Deze zet ik in een door midden gesneden Vifit pak op ons balkon.
Deze heb ik nog van huis meegebracht om leeg te maken, nu komt het goed van pas en heb het gevuld met water.
Het is op het terras in de avond een klamme temperatuur, toch geven de vele TV schermen aan dat vandaag de E.K voetballen is begonnen!


Zaterdag 9 juni

Het is ondanks de voorspellingen prachtig weer.

We krijgen eerst een slecht nieuws bericht dat bij Graziëlla een kwaadaardige tumor is gevonden.
Dat betekent dat we aan het einde van onze vakantie niet naar haar vakantie adres in Italië gaan omdat ze uiteraard niet aanwezig kan zijn door deze trieste ontwikkelingen.
We gaan met de auto naar Salo dat in het zuidelijke deel van het Gardameer ligt.
De route ernaar toe is voor Gabriëlla onheilspellend, nauwe tunnels waarvan de wanden naar elkaar toe hangen ( soort driehoektunnel ) en ook nog niet verlicht zijn.
Fietsers waar ik er soms ook een van ben wagen het om voor de auto’s uit te rijden in donkere tunnels.
Maar de stad vergoed heel veel, er is ook een bootverbinding maar de autorit had ik zelf niet willen missen.
Een lange wandelboulevard met de nodige eetgelegenheden en luxe jachten aan de steigers.
De prijzen zijn in het zuiden een stuk duurder dan in de dorpjes van het noorden van het Gardameer.
We gebruiken de lunch tevens als rustplaats en genieten van het uitzicht.
De benzineprijs is overal duur met als uitschieter onderweg van € 1,84 per liter.
In de avond maken we ons op voor de kraker Nederland – Denemarken.
We kijken eerst de wedstrijd af voor we de eetzaal ingaan, bij het buffet buffelt een dikke kale Engelsman iedereen aan de kant om zijn bord te kunnen vullen.
Ik probeer er niet op te reageren maar dit flikt hij toch geen volgende keer!
Nederland verliest de wedstrijd met 1-0 maar de stemming onder een handjevol Nederlanders is er niet minder om.
Op de terugweg van het avondeten naar onze kamer valt Gabriëlla omdat het net van te voren flink geregend had.
Op een glad asfalt en een helling gaat ze onderuit, het is duidelijk dat we de avond op de kamer doorbrengen.

Zondag 10 juni
Het heeft flink geregend afgelopen nacht maar bij het wakker worden trekken de wolken op en begint de zon te stralen.
In de ontbijtzaal zien we veel nieuwe gezichten, er is dus flink gewisseld met de vakantiegangers.
Wij wandelen na het ontbijt naar Limonaia waar de boot vertrekt naar Malcesine.
De overtocht duur ongeveer een half uur en onderdeks stinkt het naar de dieseldampen.
Op de terugweg met de kop in de wind op het voor dek is het zelfs aangenaam.
Het stadje heeft de zelfde horeca, dezelfde winkeltjes en dezelfde sfeer.
Wel zien we een processie ( het is immers zondagmorgen) aan het spoor van bloemenbladen is te zien waar ze vandaan komen.
Bij het eindpunt wordt dan ook een open lucht mis gehouden.
Het is goed eten aan het water en het uitzicht is formidabel.
In de namiddag hebben we de tijd om de krant te lezen en hangen wat rond tot het avondeten.
Het is druk bij het avondeten, een nieuwe grijze golf bied zich aan en een ieder wil zo veel mogelijk eten.
Maar een ding is zeker we kunnen rustig naar het voetballen kijken.

Maandag 11 juni

Ook nu is de ontbijtzaal propvol.
Het weer is twijfelachtig, temperaturen van ongeveer 22 graden en een dicht wolkendek.
Wij zijn een van de weinigen die zo een lange tijd hier op dit complex aanwezig zijn en beginnen de bediening te kennen.
Met de jas aan wandelen we naar het stadje, maar zoals altijd heb je dan de jas niet meer nodig.
Het is plots prachtig weer en je kunt over de hoofden lopen.
De Telegraaf hebben we doorgespit om het commentaar te lezen over de falende voetbalploeg uit Nederland.
Het citroen museum stelt weinig voor en maken er dan ook geen gebruik van, waar we wel gebruik van maken is de heerlijke pizza die je op de vuist kan meenemen.
Het is bloedheet in de middag terwijl je denkt dat het wel eens een slechte dag kan worden.
Tegen zessen steekt er dan een windvlaag over en denk je dat het weer gaat regenen maar het zal eerder benauwd worden.
In het stadje is het ook benauwd en de espresso laat zich smaken op het terras.
Het voetballen van het huidige E.K. loopt toch als een rode draad door onze vakantie.
In de eetzaal is het in tegenstelling van andere dagen, ontzettend rustig en kunnen we zelfs nog even natafelen.

 

 

 

Dinsdag 12 juni

Het heeft flink geregend vannacht en het regent nog steeds.
Tegen tienen klaart het op en stappen we in de auto naar Desenzano in de zuidelijke hoek van het Gardameer.
Hoe verder we naar het zuiden rijden des te beter wordt het weer.
Aangekomen in het stadje laten we de jassen zelfs in de auto achter.
Het is vandaag hier marktdag dat betekent dat het moeilijk parkeren is.
Misschien had ik er meer van voorgesteld, ik kon er geen bijzonderheden vinden dan de markt, en de haven.
De lunch is er ook minder dan in andere plaatsen maar dat ligt natuurlijk aan de gelegenheid zelf.
De markt is er net als in andere plaatsen, wel veel prachtig vers fruit.
Zelfs de gratis WIFI werkt niet en geef dan de pogingen maar op.
Als we weer terug gaan naar ons eigen stadje Limonaia trekt het wolkendek weer dicht zoals we vanmorgen zijn weggereden.
Het avondeten begint meer op een wedstrijd te lijken, het is niet de bedoeling maar met 45 minuten staan we al weer buiten.
Maar aan het eind van de dag zal het hier ook opklaren net zo als elke avond het geval is.
In het stadje waar we nog een afzakkertje halen koop ik de complete set Euromunten van San Marino.

Woensdag 13 juni

We worden wakker met stralend mooi zomerweer.
Het ontbijt smaakt daardoor lekkerder of is dit onzin?
Ik besluit om mijn mailbox in te zien en vraag om een code voor de WIFI verbinding.
Na een uur prutsen vraag ik om assistentie omdat ik er niet meer uitkom.
Blijkt dat die ouwe lul aan de balie mij de verkeerde gegevens heeft verstrekt.
Als ik mijn werk heb gedaan met mijn laptop blijkt dat ik mijn paspoort moet laten zien en mijn gegevens worden opgeslagen omdat ik van het internet gebruik heb gemaakt.
Wat een achterlijke bedoening! Ik voel mij bijna staatsgevaarlijk.
We gebruiken de lunch aan de bar van ons complex en als we besluiten naar het stadje te gaan begint het weer te regenen.
Als het voor de zoveelste keer opklaart doen we toch een poging maar in het stadje begint het weer te hozen.
Toch heeft dit een voordeel, als het na de espresso niet droog is neem ik een ijsje waar ik een half uur over mag doen gezien de omvang.
Het ijsje heeft invloed gehad op het avondeten, het toetje heb ik maar laten staan.
Dan maken we ons op voor een avondje voetbal in ons hotel.
In de TV ruimte van het hotel is het drukker dan normaal, alle oosterburen ( Duitsers) hebben zich verzameld en schreeuwen alles bij elkaar.
We bekijken de wedstrijd Duitsland Nederland samen met nog een stel Nederlanders maar dat blijkt geen effect te hebben op de afloop.
Lichtelijk aangeslagen lopen we stiekem weg na deze dramatische nederlaag.

Donderdag 14 juni

Met prachtig weer wordt ik enigszins verdoofd door de drukte van gisteravond wakker.
Maar eens zien wat de krant er over schrijft.
We moeten toch naar de stad om een kaartje voor de boot rondvaart te kopen voor morgen.
We lezen wat af deze vakantie, artikelen die ik thuis weggooi lees ik nu helemaal uit.
Het weer is redelijk vandaag maar mijn rechter knie begint op te spelen door al dat trappenlopen en tegen de steile hellingen/ afdalingen te lopen.
Het is min of meer dus een hang dag geworden, morgen toch weer een lange dag.
Bij het avondeten is het rustiger dan voorgaande dagen, dit vinden wij niet erg, immers een stampvolle zaal met alleen maar bejaarden is niet mijn ding.
In de avond toch maar weer de stad in met een schoenveter onder de knie om het peesje op de schijf te ontlasten.
Het helpt wel, dit heb ik nog van een oude sportarts geleerd.


Vrijdag 15 juni

Vandaag vroeg opstaan voor het hoogte punt van deze week, een rondvaart met de Principessa over het Gardameer.
Maar ook een bezoek aan Sirmione en La Garda.
In de ontbijtzaal is het nog rustig als wij de koffie naar binnen slaan.
Snel de rugzak om en naar de kade van de haven in Limone.
Klokslag 9.30 uur vertrekt de boot en we varen naar het zuiden, we maken intussen een fotosessie van het oorspronkelijke huis van de Oorlogsmisdadiger Mussolini die hier een optrekje liet bouwen van andermans geld!
Dan langs het enigste eiland (een privé eiland) van een rijke familie en meren af in Siriminone.
Hier genieten we van de bruchetta en slenteren even door het stadje met een hoog toeristengehalte.
Na het inschepen varen we naar La Garda en hier vallen we om van verbazing.
We lopen de kade op en zien warempel onze buren Ger en Ineke op de kade staan die met de fiets in de hand naar de boot kijken waar dus de mensen van af komen.
Het ongeloof straalt bij ons vieren van de gezichten te lezen en van het stadje bezoeken komt dus niets meer van terecht.
We maken samen de tijd vol op een terrasje en kletsen de tijd vol als we om 16.00 uur weer moeten inschepen.
Ineke en Ger zwaaien ons vriendelijk uit en wij varen weer richting ons eigen stadje limone.
Een zware en lange dag maar veel indrukken opgedaan over het leven en toerisme op en aan het Gardameer.

Zaterdag 16 juni.
Het is zaterdag dus de krant halen en deze helemaal verslinden.
Het is weer zo een rustdag die je automatisch neemt en lekker in de zon gaat liggen.
Het mag want de dag van gisteren was zwaar in de zon.
Bij het ontbijt neem ik twee appels mee en met het avondeten 2 sinaasappelen.
Het gevoel dat je iets terug pakt van je geld geeft toch een goed gevoel, al is niet goed te praten.
De zomer heeft nu echt zijn intrede gemaakt, het is prachtig weer en in de avond is het zwoel.
In de morgen een terras en in de avond een terras waar bij het voetballen centraal staat.
Of je wilt of niet het voetballen overheerst in elke horecagelegenheid.

Zondag 17 juni

Het is al bloedheet als we wakker worden, het ontbijt is voor de 1e keer dit jaar met open ramen.
We wandelen naar de haven waar het vertrek is van de boot naar Riva.
Een half uur varen heeft de boot nodig om aan te komen in het noordelijke deel van het Gardameer. Het stadje is groter dan we dachten en zeker de moeite waard om te bezoeken.
Voor de 1e keer deze vakantie laten we ons overhalen om een limonchatta te drinken na afloop van de lunch.
De eigenaresse dringt er op aan dat we het drinken.
Het is zondag vandaag en dat is goed te merken, iedereen zit op de fiets of op het water.
Op de terugweg varen we door een woud van zeilboten, surfplanken en kit servers.
Ik zet mij aan om 100 meter te borst crawlen in ons eigen zwembad van het hotel en dat valt niet tegen.

 

Maandag 18 Juni

Vandaag wandelen we naar het stadje Limone en kopen eerst een krantje om bij te blijven betreft nieuwsaanbod.
Het weer is ook nu voortreffelijk en in de middag trek ik nog enkele baantjes in het zwembad van het hotel.
Ook zorg ik vandaag dat er genoeg stekjes zijn van de Oleanders om naar huis mee te nemen.
Ook in de avond zitten we in het stadje om naar de vele voetbalwedstrijden te kijken op talloze terrasjes met hun grote TV schermen.

 

Dinsdag 19 Juni
Ook vandaag wandelen we naar het centrum maar nu om de laatste inkopen te doen immers het is de laatste volle dag aan het Gardameer.
De dag lijkt op de dag van gisteren, ook nu in de avond weer op een buitenterras kijken we naar het voetballen.


 

Woensdag 20 Juni

Vandaag vertrekken we uit ons hotel en omdat we toch een overnachting willen op de terugreis doen Het is een autorit van ongeveer 400 km naar Schellenberg, het stadje waar Marcel en Nicole wonen.
De vader en moeder van Marcel zijn Henk en Mimi en deze laatste is weer mijn oudste zus.
Zij zijn deze week op bezoek en voor ons een mooie gelegenheid om de familie betrekkingen weer eens aan te halen.
De auto rit gaat over de Arlbergpas  waar op de top zelfs nog sneeuw ligt.
Dit om de lange Arlbergtunnel van 16 km te vermijden.
Het valt echter niet mee om hier een betaalbaar hotel te vinden.
Omdat we niet bij Marcel en Nicole willen en kunnen slapen moeten we eerst de boer op om een slaapgelegenheid te vinden.
Het goedkoopste hotel betalen we € 175.- voor en dat lijkt ons ietsje te duur.
Na tussenkomst van Marcel die een groot netwerk in de regio heeft komen we bij Pensionhouder Alwin waar de prijs alleszins redelijk is.
Alwin Büchel Stotz 36 StotzFL-9488 Schellenberg 36 FL-9488 Schellenberg   (http://www.pension-buechel.li)
Als we bij MarceDe BBQ staat al gereed als we aankomen en genieten van de rust en de totaal andere omgeving dan aan het drukke gardameer
.

 

Donderdag 21 Juni

Na het ontbijt bij Alwin gaan we naar Mimi en Henk en gaan we vandaag naar Het Gr. Walserthall.
In vroegere tijden gingen Mimi en Henk vaak met vakantie in deze streek en we rijden dan ook naar hun toenmalige pension bij Kathie.
De lunch laten we ons welgevallen en genieten van de schone maar vooral mooie omgeving.
In het stadje Feldkirch laten we ons verwennen in het slot  en gebruiken daar onder genot van een goed glas wij  het avondeten.

 

 

 

Vrijdag 22 Juni
In de voormiddag gaan we naar de hoofdstad van Liechtenstein Vaduz.
Maar als we € 8,20 betalen voor twee kopjes espresso hebben we er al snel genoeg van.
De luxe druipt er vanaf maar dat neemt niet weg dat het een mooi stadje is.
Daarna gaan we er met Mimi en Henk op uit en rijden we naar Zwitserland waar we een leuk stadje bezoeken.
Enkele vlooienmarkten mogen van Mimi niet ontbreken maar wij hebben hier geen behoefte aan.
Het mooiste die dag is wel het bezoek aan een kaasboerderij boven op een Alm waar we een flinke berg kaas laten inpakken.
De lucht is er zo heerlijk dat je graag een tentje zou willen opslaan.
Zelfs valt het op dat de ontlasting van de koeien niet zo stinkt zo als hier in ons eigen landje.
In de avond gaan we eten bij een restaurant in de buurt van Schellenberg, ik herken het terug van mijn bezoek van ongeveer 12 jaar geleden.

Zaterdag 23 Juni
Het is de bedoeling om vroeg te vertrekken maar laten we ons nu toch verslapen.
Het is dan ook 9.00 uur als we vertrekken vanuit Liechtenstein naar ons eigen landje.
Het is rustig op de weg en bij de Hunxe net voor de Nederlandse grens zetten we ons neer voor de laatste buitenlandse maaltijd.
Het is 18.30 uur als we  weer in ons vertrouwde huis aankomen en de koffers naar binnen slepen.



 

 Afsluiting.

Het hotel aan het Gardameer  is van een redelijk hoog doe het zelf gehalte of Gamma gehalte, zelfs de brandgevaarlijke plastic schroten zie je hier in de hotelgangen!
Rondom het Gardameer is het een grote toeristen geldmachine, Je eigen portemonnee staat continu open om te betalen!
Het kluisje in onze hotelkamer is gratis. ( daar hebben ze nog niet aan gedacht )
De verfoeide hangtoiletten ( het beruchte gat in de grond ) zie je nog met regelmaat in de horeca.
Wifi verbindingen zijn er voldoende alleen moet je er flink voor betalen.
Alles bij elkaar hebben we 2750 km gereden en dat is achteraf ons meegevallen.
De benzine prijzen in Italie zijn extreem hoog.
Het E.K voetbal toernooi loopt als een rode draad door onze vakantie.

Met plezier geschreven door Gert Arentz

Gepubliceerd 01-07-2012