Al in 2007 worden we door de bijzondere samenstelling, geïnteresseerd in een reis die onze bijzondere aandacht trekt.
Het is inmiddels eind 2008 als de hersenspinsels werkelijkheid worden, en ons inschrijven voor de 7 daagse bus en treinreis bij Mondial Tours in Enschede.
Met als hoogtepunt de Glacier-Express langs de skipisten en de besneeuwde Alpen.
Mijn zusje Annie blijkt ook serieuze belangstelling te hebben,  en bieden haar aan om gewoon mee te gaan.

Het vertrek is op Maandagmorgen 29 december 7.45 uur bij het treinstation Doetinchem.

De voorbereiding is door de feestdagen enigszins verstoord, maar als een dag van te voren de koffers uit de kast worden getrokken is het eindelijk in beeld!

Dag 1.  Maandag 29 december. Busreis van Doetinchem naar de Duits- Zwitserse grens.

Al vroeg 7.30 uur worden we door Rianne met de Punto  opgehaald die ons gezamenlijk in haar auto naar het station in Doetinchem brengen.
Om 7.45 uur stappen we in de taxibus van Mekers, en via de opstapplaatsen Arnhem, Nijmegen, Den Bosch en als laatste Eindhoven gaan alle koffers in de bus van Hooge Reisse.
Dit is een Duits touringcarbedrijf en de Chauffeur heet Benjamin.

Maar het is inmiddels 11.00 uur en er is geen gelegenheid tot koffie drinken. In een veel te krappe bus met stoelen die niet verzet of achterover kunnen, worden we van elkaar gescheiden omdat er veel eenlingen of vrijgezellen in de bus zitten.
Wij zitten redelijk voorin in het gangpad naast elkaar, en Annie zit met een uit de keel stinkende vrijgezelle man ergens achterin.
Maar hoe ze het doet  doet ze het, maar als onze reisleidster Ans zich voorstelt is de stilte gebroken en is de sfeer in de bus uitstekend.
Ze is een vakbekwaam iemand die ook humor heeft. Ook hoor je niemand meer klagen over allerlei luxe problemen.

Na de 1e rustpauze van 12.15 uur worden wij herenigd omdat sommige eenlingen er toch voor kiezen om bij elkaar te gaan zitten.

Maar eerst loop ik nog bij het wegrestaurant door de betaalpoortjes van de damestoiletten, schijnbaar moet iedereen je hier op attenderen.
Bij de mannen afdeling zou dit gedrag gewoon geaccepteerd zou worden.
12.45 uur is het weer rijden geblazen, en de tweede en laatste rustpauze is om 15.00 uur. 15.45 uur is het weer “”gassen”” tot aan het eind van de reis voor deze dag.

Om 18.45 rijden we de parkeerplaats van het 4 sterrren en 160 kamers tellende  Atlas  hotel op, in het stadje Weil  Am Rhein dicht tegen de Zwitserse grens en dicht langs de autobaan.  

http://www.atlas-hotel.de

      Ons Hotel

     voor een vergroting klik dan op de foto.

Na ons snel omgekleed te hebben is er om 19.30 uur het diner wat aan tafel geserveerd wordt.
Een groentesoepje met als hoofdmaaltijd pasta met ragout, en een toetje van soesjes met chocolade saus.
Hier leren we  Gerard en Betsy kennen, mede passagiers aan tafel die ook uit Doetinchem komen.  
Ook de overige deelnemers leren we nu beter kennen en het blijkt achteraf een leuk gemengd gezelschap te zijn.
Na een espresso aan de bar maken we een rondwandeling en gaan naar onze uitstekende kamer 208.
T.V. kijken, verslag maken en voorbereidingen treffen voor de volgende dag.

Wel te rusten.

Dag 2 Dinsdag 30 december.

De dag van Luzern met het Vierwoudstedenmeer, via de Gotthardtunnel rijden we naar Tessin ook wel geheten het zonneterras van Zwitserland, naar  het volgende hotel in Lugano.
Standaard is er het ochtend Journaal van onze reisleidster, over de stand van zaken van deze dag.
Onderweg is er gelegenheid om Zwitserse franken te pinnen.
Veel deelnemers hebben toch de nodige hulp nodig om de flappen te kunnen innen.
Het ontbijt is voor ons om 8.00 uur en om 9.00 uur is het melden in de bus van Benjamin.
Dit is voor veel van onze medepassagiers nog een hele klus.
Als we na de rit om 11.00 uur in luzern dat nog in kerstsfeer is aankomen, blijkt dit een schone maar vooral rijke stad te zijn.
Onder leiding van onze reisgids Ans wandelen we over de houten kapelbrug, deze brug loopt over een arm van het Vierwoudstedenmeer.
Telkens als ik haar zie, vertel ik haar dat ik het ""  vuurwerk"" onder in de bus danwel boven in het rek heb liggen. Ze wordt er niet koud of warm van en grapt lekker mee.

      houten Kapelbrug

      klik op de foto voor een vergroting.

Gerard maakt mij erop attent dat de bussen de elektrische “”Trollybussen”” zijn, zoals ze bij ons in Arnhem ook lopen.
We maken een korte wandeling door het oude centrum, afgewisseld met koffie drinken, om ons op te warmen.
Het centraal station van Luzern is een bezienswaardigheid, waar wij in Nederland jaloers op zijn betreft accommodaties, bereikbaarheid, winkels en parkeermogelijkheden.
Via de Gottardo tunnel met een lengte van 17 km komen we in Lugano aan.
Als het 17.00 uur is laden we onze koffers uit voor drie overnachtingen in het klassieke en aan de promenade liggende  ""Bellevue au Lac"" hotel in Lugano. http://www.hotelbellevue.ch
Onze kamer wordt vandaag 518 en Annie zit op 320.

   Ons Hotel

       klik op de foto voor een vergroting

Wij hebben uitzicht op het meer van Lugano, dat betekent vast en zeker een stukje wandelen over de boulevard.
We hebben de tijd tot 19.00 uur voor het diner, en hebben een tafel voor 6 personen, en behalve Gert en Gabriëlla en Annie, zit er Gerard, Betsy uit Doetinchem en Elly die uit Ruurlo komt.
We hebben 6 stekkers bij ons voor het buitenland, maar de geaarde stekker van de laptob past niet in de Zwitserse hotels  en dat is een tegenvaller.
Maar de de voornamelijk italiaanse wijnen en de koffie vaak aangeboden door onze Annie laten ons goed smaken

De sfeer is voortreffelijk zeker als blijkt dat de kelners in de gaten hebben dat Gabriëlla de taal goed beheerst en hun van repliek dient.

Wel te rusten.

Dag 3 Woensdag 31 december 2008 ( oudejaarsdag )

Het ontbijt laat ons goed smaken, de koffie is uitstekend en de broodjes zijn precies zoals wij ze willen hebben.

De bus staat om 8,45 uur gereed voor vertrek naar Milaan.
Hier komen wij om 10.00 uur aan en stoppen bij de fonteinen van het slot ”” Castello Forza “”
De gids voor de stad is Elena en stelt zich eerst voor met een verhaal over de geschiedenis van de stad.
De ogen vallen ons uit van verbazing van zulk een schoonheid van een stad die nog geheel in kerstsfeer is.
We verdwijnen al snel in de modewinkel “” Rinacente”” die alle beroemde wereldmerken herbergt.
Op de 8e verdieping gebruiken we de koffie. Als je deze staand gebruikt dan kost deze € 1-, Als je erbij wilt gaan zitten kost het zelfde kopje koffie € 3,50.

Niet zo moeilijk wat wij gaan doen.
Tijdens deze vrije uren komen we een Ferrari winkel/shop tegen waar je de race zaken maar ook de laatste race modellen kunt bewonderen.

    Kopen?

    klik op de foto voor een vergroting.

Onze chauffeur benjamin moet om 15.30 uur weer bij het hotel zijn omdat de bus minimaal 24 uur stil moet staan i.v.m. de internationale verplichtte rusttijden.

Wij hebben dan mooi de tijd om ons op te maken voor het oudjaarfeest die dag, dat een menu van 7 gangen omhelst. Uiteraard geheel verzorgd met drankjes en live muziek.
De eerste gang is om 20.00 uur en de laatste gang bestaat uit een soort soep die ik niet kan herkennen.
Het is inmiddels 1.30 uur als deze laatste gang wordt geserveerd. De echte ouderen zijn dan al lang verdwenen.

Tussen de bedrijven door is er een verloting waar wij niet warm voor lopen, of misschien te nuchter voor zijn.
De hoofdprijs is een overnachting voor twee personen voor 3 achtereenvolgende dagen. De winnaars kijken moeilijk voor zich uit.
Meer in de trent van “” wat moet ik hier mee””

    Bere Gezellig

    klik op de foto voor een vergroting.                                       

De avond was onwerkelijk mooi. Twee soorten wijn, wit en rode en een fantastisch diner. Er was live muziek, en gelegenheid om een dansje te maken. Werkelijk geweldig. 
Een compliment voor de service van het hotel en personeel is op zijn plaats, ik realiseer mij dat ze dit waarschijnlijk nooit zullen lezen.
Maar men maakt er veel werk van om ons buitenlanders het naar de zin te maken!
Onze reisleidster Ans nodigt Gabriella (om haar kwaliteiten betreft de Italiaanse taal) uit, om een dankwoord uit te spreken en een kleine financiele erkenning namens de groep  te overhandigen.

Om 2.30 uur nog een espresso en dan:

Wel te rusten.

Dag 4 01-01-2009 (nieuwjaarsdag)

Om 9.30 uur worden we wakker, honger hebben we niet maar toch gaan we naar het ontbijt.
Als we weer bij onze positieve zijn maken we om 11.30 uur tot 12.30 uur samen met Annie een lange stadswandeling met flinke klimpartijen.
Dan is  het 13.30 uur en moeten we ons melden voor de boottocht over het meer van Lugano.
Op het water is een denkbeeldige grens met Italië en deze steken we dan over.
We varen langs oude vissersdorpjes, prachtige idyllische bergdorpen en veel restaurants.
De koffie in het beneden dek van de boot is niet om te drinken, daar en tegen neem ik twee stukken gebak.
Ze staan immers al van te voren op de tafels gedekt !  
We varen langs en onder  de autobaan die we zelf vaak gereden hebben richting Milaan en gaan onder deze Melide brug door richting Chiasso.
Als we weer in het hotel zijn hebben we even de tijd om ons op te frissen voor de busreis naar Ascona.
Hier zien we om 18.30 uur tot 19.00 uur een vuurwerk show, die je waarschijnlijk nooit meer terug zult zien.
Een ongekende schoonheid van vuurpijlen uit alle hoeken, die vanaf het water van het Lago Maggiore”” worden ontstoken.  
Ook hier loopt de grens van Italie en Zwitserland gedeeltelijk over of door het water.
Dat het wat mag kosten blijkt, als de gemeente Ascona aan elke bezoeker aan het spektakel een welkomstdrankje in de vorm van Gluwein, of een sapje met  een snee krentebrood aanbied.
Het is ook nodig want het staan maakt je ijzig koud.

     Het vuurwerk

      klik op de foto voor een vergroting

Nadien  moeten we snel terug naar ons hotel waar het personeel wacht in de keuken om ons een heerlijk diner voor ons te serveren.  
Uiteraard ook de koffie hebben we niet vergeten omdat reisgenote Annie haar shotje nodig heeft om te kunnen slapen!
De rode wijn uit de streek laat ons smaken en moe en voldaan gaan we naar onze kamer.

Wel te rusten.

Dag 5 vrijdag 4 januari.

Voor de eerste keer is het een onbewolkte dag en de zon schijnt strak aan de hemel. 
Het is de dag van het hoofddoel van deze reis: De Glacier Express!

Als we vertrekken met de bus staat de bedrijfsleider ( mister Rumbold ) zoals ik hem noemde,  ons uit te zwaaien!

Na het ontbijt en het ochtend Journaal  gaan we met de bus door de St Bernard tunnen naar  Chur. Het is de streek waar de St. Bernard honden vandaan komen.
Je ziet hier ook veel wandelaars met deze honden ( zonder vaatje aan hun hals) de bergen intrekken.
De rijn die in Nederland eindigt, ontspringt in dit gedeelte waar allerlei kleine beekjes bij elkaar komen.

Om 10.45 uur komen we in Chur aan en drinken eerst een lekker espresso. Dan lopen we naar het station waar de fel rode glacier express voor ons gereed staat.
Gereserveerd is wagon 41, voor ons is dit de 1e klas, en het kleinere deel van onze groep zit in de wagons van de 2e klas.
De wagon bestaat voor het  grootste deel uit glas en vooraf gedekte tafels voor de warme lunch.

Om de boel een beetje te stangen vraag ik of er in de 2e klas wel houten banken zijn, of op zijn minst er een ruit stuk is zodat het lekker koud is!

De reis gaat van Chur met als eindbestemming Bric en duurt van 11.00 uur tot 16.00 uur.  http://www.rgswissalps.ch

Het traject wat wij als groep rijden, of glijden ( je hoort niets )  bevat 43 halte stations, en gaat door ski gebieden die gemiddeld op 3000 meter liggen.

                                                                                  Annie aan de lunch.

                                                                                        klik op de foto voor een vergroting

Het biedt mede daardoor een fantastisch gezicht van mensen die op de lange latten  aan het afdalen zijn en hele groepen die in de felle zon liggen uit te rusten. 
Honderen plaatjes kun je schieten en nog kom je foto,s te kort. Het is dan ook niet moeilijk om een en ander te laten herbeleven.
Tijdens de reis geniet je van de wijn die voor je ingeschonken wordt, terwijl wandelaars naar je wuiven.
De sneeuw kun je bijna aanraken zo dicht gaan we langs de meters hoge randen van witte massa.


    Op een station
    Klik op de foto voor een vergroting.                                                     Filmpje van onze wagon.

Als we op onze eindbestemming aankomen is er de bus reis naar Laussanne. Deze reis voert ons lang het meer van Geneve met plaatsen als Montreux.
Hier komen we in een gigantische file om ons hotel In het hartje van Lausanne genaamd Alpha-Palmiers te bereiken. 

Via een glazen kooilift komen we bij kamer 396 die super modern is betreft uitstraling. Het hotel heeft een prachtige binnentuin, en op de kamers een eigen pc aansluiting.
 http://www.fhotels.ch/f/2_alpha-palmiers.html


Laussanne dat ligt aan het prachtige ""Meer van Geneve""  is
een mondaine en prachtige stad die ik een ieder kan aanraden. http://www.lausanne-tourisme.ch

   Mijn kantoor?
   Klik op de foto voor een vergroting.

We hebben een stadswandeling gemaakt maar het was te koud om mij hier voor te interesseren. Ik denk dat Gabriella en Annie hier anders over denken.
Onze Ans blijft maar doorvertellen over de schoonheid, cultuur en hoe de stad in elkaar steekt. 
Ook hier alles in kerstsfeer, maar met flinke klimpartijen om ergens te kunnen komen.
Waarschijnlijk zal de desinterresse vanavond van mij persoonlijk, komen omdat de wijn in een makkelijke stoel bij de open haard toch aantrekkelijker is.

Wel te rusten.

dag 6 zaterdag 5 januari

Vandaag gaan we van Lausanne naar Bern en daarna naar Offenburg in Duitsland.

We staan om 7.00 uur op met de t.v. op CNN. Om half 8 met de glazen kooilift naar de ontbijtzaal waar ik de term van een bloot ei hoor!
Een ieder kan zich hier te goed doen, aan de veel te grote keuze mogelijkheden van ontbijten.
Voor het vertrek van de bus om 9.00 uur, heb ik nog 5 minuten de tijd om een fotokaartje te halen voor mijn toestel.
Dat lukt warempel in een discount zaak, waar ik de beste man naar het rek moet slepen om hem aan te wijzen wat ik nodig heb.
Al rennend kom ik buiten adem bij de bus aan om nog net mijn eigen koffers aan te geven.

De reis gaat via de binnenstad van Lausanne waar je langs het Olympische museum komt waar de mensen al in de rij staan voor een kaartje.
Ook zien we het standbeeld van Prinses Astrid die hier vroeger verongelukt schijnt te zijn.
Op weg naar Bern is het file rijden van alle skivakantiegangers die naar huiswaarts keren.
Er ligt veel sneeuw wat ons verbaasd omdat het in Lausanne overal nog groen was.

In Bern  http://berninfo.com   om 11.30 uur aangekomen stoppen we bij de”” Berenkuil””
Dit is een heus onderkomen voor beren die uit Roemenie gehaald zijn, om hier een diervriendelijke oude dag te beleven.
Dan is het hoog tijd om gebruik te maken van het toilet.
De stad is het bezoeken waard. Via de Nydeggbrucke komen we bij eindeloze winkelgalerijen ( deze heten hier Loiben) met alle Europese topmerken bij elkaar verzameld.
Prachtige oude gebouwen die in de stijl en in hun waarde gelaten zijn.

          Gevel in Bern.

              klilk op de foto voor een vergroting.

We kunnen er niet omheen om echte Zwitserse chocolade te kopen.
Het zal moeilijk zijn om deze in gesloten verpakking naar huis te krijgen.
We drinken koffie in een rokershol, puur alleen om ons op te warmen.
Om half twee nemen we een kop soep om daarna in de bus te stappen voor de reis naar het laatste hotel in Offenburg. ( Duitsland)
We volgen uiteraard de tips op, van het ochtend Journaal.

Aan de grens wisselen we tegen een verkoop prijs van €1.53  de laatste franken in. 
Ongeveer  om 18.00 uur rijden we de parkeerplaats van ons hotel Palmgarten met haar mediterraanse stijl op in Offenburg.  http://www.hotel-palmengarten.com

Voor de laatste keer slepen we de koffers in een veel te klein lift naar kamer 216 en maken ons op voor het avondeten.
Na de plichtmatigheden van het eten drinken we een afzakkertje, en begint het pas gezellig te worden.
We komen met andere stellen tot intieme en emotionele gesprekken,  en eindigen de avond met een daverend piano optreden van een stel uit Ede! 
Dit gespeelde lied en begeleid door haar zelfzal mij nog lang heugen. Ze brengt op ludieke wijzen een persoonlijke boodschap over.
Dan is het wegwezen geblazen, de harde werkelijkheid roept en langzaam ligt de puzzel weer in elkaar.

Wel te rusten.

 

Laatste dag zondag 4 januari 2009

Een ieder staat al om 7.30 uur in de ontbijtzaal, immers we gaan vandaag naar huis. Benjamin staat voor het hotel in de vrieskou de koelvloeistof bij te vullen.
De straten en autobanen zijn rustig, en met enkele rustpauzes komen we aan voor het  middag diner in het plaatsje Kleinmaischeid.
Dit plaatsje staat bekend omdat het een monument heeft  dat geschonken is door de E.E.G.
Het plaatsje is jarenlang het geografisch middelpunt geweest van alle lidstaten van de E.E.G.
Door herberekeneningen doordat er nieuwe landen bijkomen zijn is deze status nu verlopen.
Als je dan hoort dat het monument € 150.000 heeft gekost begrijp ik waar onze Nederlandse bijdragen voor bedoeld zijn.

Maar het afscheids diner in het restaurant Maischeider Hof is uitstekend, en aan Benjamin en Ans wordt een enveloppe met inhoud aangereikt.
Als we om 5.00 uur aankomen in Eindhoven, stappen wij over in de bus van Meekers uit Etten die ons weer heelhuids naar Doetinchem brengt.
Hier staat Rianne weer gereed om  Annie, Gabriella en Gert weer thuis te brengen.

Dit verhaal is met plezier geschreven door Gert Arentz.

Voor op of aanmerkingen mag u mij altijd mailen. g.arentz@upcmail.nl

 

Enkele leuke dingen die je opvallen zijn:

We een ijzersterk duo hadden in de vorm van de reisleiding en de chauffer.
Je mag in Zwitserland niet de motor van je voertuig laten draaien, om de motor op te warmen.
Het drinkwater is van uitstekende kwaliteit.
Er is veel "" groene stroom"" omdat er veel waterkracht centrale,s zijn.
Het is er niet zo duur als bij ons in Nederland wel eens gesurrogeerd wordt.
Het rookverbod wordt ook hier met handen en voeten getreden.
De steden zijn over het algemeen schoner dan bij ons!
Het openbaar vervoer is goed geregeld.
Maar een feit blijft dat het bij een ander altijd beter lijkt!