Doetinchemse Wandelvierdaagse 2011.

De jaarlijkse voorbereiding en het trainen gebeurd bij een ieder op eigen houtje.
Annie blijkt veel getraind maar ook veel geleerd te hebben, er zit onderling minder verschil in snelheid. Nu nog aan het herstel achteraf werken.
Dick heeft de wandel conditie bijgehouden terwijl Agnes en Gert nooit trainen en onverschillig weglopen alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.
Toch zal ik aan het eind van de week zelf moeten erkennen dat ongetraind een dag wandelen geen probleem is, maar 4 dagen achtereen ontzettend vermoeiend is.
Ook veel afwezigen o.a. Leonie Bussink maar vooral Bennie, deze gaat speciaal bewust in deze week met vakantie.
Ook de familie ziet geen aanleiding om in tegenstelling van voorgaande jaren ons te steunen.

Dag 1

16 augustus om 7.00 uur is het opstaan om op tijd de voordeur open te maken voor Annie, Agnes en Dick. Het weer is onstabiel, dreigende wolken maar nog net geen regen, wel een lekkere temperatuur.
8.15 uur is warempel iedereen op tijd en met zijn vieren wandelen we i.p.v. de gebruikelijke fietsen al naar de stad, waar we al met enige regelmaat kwebbelende en tetterende wandelaars tegenkomen.
Het lijkt allemaal wat soberder dan andere jaren maar op het Simonsplein daarentegen is het gezellig druk.
We missen vandaag de kleine dingen, zoals de gratis krentenbollen, sleutelhangers, e.d. maar ook de familie geeft niet thuis.
In de Catharinakerk is het vertrek en stempel post, en via de oude IJssel brug gaat het naar Laag Keppel.

   vandaag nog gebroedelijk, morgen ieder voorzich.  Gebroedelijk met elkaar, daarna ieder voorzich zelf.

Hier is de 1e koffiepauze voor ons en terwijl Dick hier voor de 2e keer moet wildplassen.
We lopen in hoog tempo door naar de sporthal van Hoog Keppel waar we geen kans krijgen om te rusten want Agnes en Annie sleuren al weer verder.
Ook het laatste stuk is er van rusten geen sprake.
Dan komen we een beunhaas fotograaf tegen die ons vereeuwigd en let wel 200 meter verder staat de fotograaf van de organisatie die ons ook op de foto zet.
Alle twee als doel om zoveel mogelijk te verdienen aan kwetsbare wandelaars die graag aan het thuisfront willen laten zien dat het gezellig was.
Bij camping Jeda met veel muziek van Hollandse slagers en met veel lawaai binnengehaald, wordt het welkom genegeerd en langs de achterzijden van het verpleeghuis de Ooiman wordt gretig gebruik gemaakt van de gratis komkommerschijfjes.
In de stad aangekomen is het dan eindelijk tijd voor de koffie dit keer zonder appelgebak, ik was er even niet bij en dan word er als snel weer bezuiningd.
Dan afmelden bij de organisatie, en wandelen naar het huis van Gabriëlla en Gert.
Annie blijft nog even sociaal voor de koffie en Agnes en Dick zien we nog net de hoek om rijden om terug te keren naar Lieren!

Dag 2 woensdag 17 augustus.

Deze dag is het stabiel zomerweer en het regenjasje gaat even uit de rugzak.
Het is 8.25 uur als we afstempelen en vanaf het begin gaat het als een speer.
Via allerlei hoekjes en wijken van Doetinchem waar je zelden of nooit komt lopen we richting Hengelo om daarna af te buigen naar Zelhem.

wandelclub de Ijsseltuinen  Zelhem op zijn mooist!

In Zelhem in het centrum nemen we de allereerste pauze stop bij Smoks Hanne en verorberen een heerlijke appeltaart van Guido Groeskamp.
De wethouder met zijn blikken halsketting deelt even verder op heerlijke broodjes uit en dan valt het op dat vandaag iedereen met ons meeleeft.

Farcleider met burgermeester   Volgens sommige ontvangt de burgervader de Farcleiders.

Op Faceboek plaats ik dezelfde dag nog de foto van deze ontmoeting en als reactie hierop word ik afgeschilderd als een bekende Farc leider die bij de burgemeester op bezoek is.
Komkommer en lekkere snoepjes, zelfs het bekende flesje water van de vakbond ontbreekt er niet aan bij het aanwezige zittende publiek.
Het tempo ligt nog steeds hoog en Annie is hier het slachtoffer van, Agnes en later Dick blijven bij haar maar de versnellingen van het eerste uur zullen haar geen goed doen.
Tijdens het wandelen, meent Annie dat ik aan het infuus zit te lurken maar dit is gewoon de zuigslang van mijn rugzak bag hoor.
Veel foto, s gemaakt en direct op Faceboek gezet, iedereen van de vriendenkring en familie kijkt live mee en tijdens de route zie ik de eerste reacties al.
We arriveren om 12.30 uur het zelfde tijdstip als de 1e dag bij de Catharina kerk, alwaar we een ieder bedanken en als een speer gaat het naar de laatste korte etappe naar huis.
Bij huize Arentz is er dan gratis koffie en de zusjes kunnen hier de vermoeide benen onder de koude douch zetten. Als ik even later alleen achterblijf val ik als een blok op de bank in slaap.

Dag 3 donderdag 18 augustus.

Met aanvankelijk grauwe weers omstandigheden laten we om 8.25 uur onze startkaarten scannen om daarna Doetinchem te verlaten.
We gaan richting Doetinchem West waar Annie bijna de gelegenheid krijgt om nog snel even een wasje te draaien in haar eigen huis.
Nooit leuk om via je eigen wijk te wandelen maar het gaat weer als een speer vandaag.
Iedereen is klaarblijkelijk bang voor de naderende weersomslag die na later blijkt helemaal niet overdag komt maar in de avond.
Sterker nog, de zon gaat schijnen en via de “” Olde Bed “” gaan we via Kilder naar de Montferlandse bossen.
Hier aan de Zeddamseweg weg zit Sophie Rosa met haar gezellige terras waar we kennismaken met allerlei mede wandelaars van onze zondagmorgenclub.

sohpie Rosa in Zeddam  uit  zicht van de meute.

Ruw terrein en op en neer langs de Montferlandse bossen gaat het soms stilzwijgend en ver uit elkaar lopend door.
Ook hier weer nieuwe paadjes en langs allerlei achtertuinen komen we in Braamt aan waar het gezellig druk is.
Dit is voor ons de 2e rustpauze en als we vertrekken komt de meute wandelaars uit Didam achter mij aan die erop aandringen dat ik nog een kop drink met hun meedrink.
Dat betekent dat ik een flinke achterstand op de familie loop, en al rennend van Braamt naar Doetinchem kom ik boven het viaduct van de autobaan eindelijk bij Annie aan.
Onderweg veel positief commentaar over het dribbelen van mij maar het helpt tegen de spierpijn en plots hoor je mij niet meer klagen over zware benen.
Toch zal deze escapade mij aan het eind van de wandelweek mij negatief parten spelen.
Samen maken we de route voor vandaag af en onder luid applaus van de bejaardenclub onder de
 luifels wandelen we het centrum van Doetinchem weer binnen.
De lunch gebruiken we bij Ged en Gab waar we uitrusten van weer een gezellige dag wandelen in de Doetinchemse wandel vierdaagse.

4e en laatste wandel dag vrijdag 19 augustus.

Als ik wakker wordt dan glimlach ik, gelukkig de laatste dag, waarom doe je dan mee zeggen veel omstanders.
Omdat het harstikke leuk is, je veel mensen leert kennen, veel vrienden of kennissen ontmoet, je werkt aan je conditie, je doorbreekt de dagelijkse sleur, je stopt het verouderingsproces en je bent van huis af en net zo belangrijk je investeert in je vrienden en kennissen.
Maar ook  hier zullen veel mensen het niet met mij eens zijn.
Het is 8.15 uur en lopen van huis weg richting de startplaats op het Simon plein.
Een grijs wolkendek hangt boven ons en zal nog lang blijven dreigen met zijn zwarte wolken, maar uiteindelijk valt er geen regen uit en later zal zelfs de zon weer schijnen.
Agnes en Dick gaan als een haas van start en zal ik pas weer inhalen bij de 1e rustpauze in Etten.
Zelf loop ik eerst met Annie en later met Anja v/d Brugge van de zondagmorgen groep.
Bij de grens van de gemeente Montferland worden we onthaald met heerlijke gebak en bij de 1e  controlepost met  een flesje water van de gemeente Oude Ijsselstreek.

Ook vandaag weer veel oude contacten terug gezien, en de zondagmorgenloopgroep met zijn eigen verzorging dwingen mij soms om ook bij hun koffie te drinken.
Bij zal Koster in Etten drinken wij gezamenlijk de koffie en daar zie ik ook  de Argo lopers van de Ijsseltuinen. Maar dit is ook de plaats waar we Annie kwijt raken.
Bellen, inspreken op de voicemail, roepen, en vragen levert allemaal niet op ze is compleet van de aardbodem verdwenen.
Later zal blijken dat ze doodgemoedelijk linea Recta is doorgelopen naar de finish terwijl wij alle rustplaatsen afzoeken om haar te kunnen vergezellen.
Na de rustplaats komen we in onze geboorte streek en maken foto, s van het bord Terborg waar toch onze wortels liggen.

Terug op het oude nest  Terug op het oude nest.

We maken veel overbodige rondjes door de wijk Oosseld in Doetinchem en als ik de stad binnen kom zie ik Leonie en Johnnie Bussink die ook naar Annie vragen.

Ik maak nog een vreugde dansje met een zonnebloem koningin en wordt aan de finish opgewacht door Gabriëlla met de standaard vierdaagse zonnebloem.
Hier zit Annie met Rianne doodgemoedelijk op ons te wachten alsof we haar in de steek hebben gelaten.
Annie haalt de 5e herinnering op, Agnes de 2e Dick de 4e en Gert speelt vals door ook de 5e herinnering op te halen die hem eigenlijk door twee jaar absentie niet toekomt.

zonnebloem koning is???  Wie is deze zonnenbloem?

Met een lunch aangeboden door Gabriëlla beëindigen we met succes de wandelweek en zien we uit naar een vierdaagse in 2012 die wat familie betreft compleet is maar ook getooid  met een herkenbaar shirt van een gulle gever of creatieveling.

Met plezier geschreven door deelnemer Gert Arentz.
19-08-2011