Flexibiliteit en of Structuur.  

Structuur of chaos? Voorspelbaar of verrassing? Stap voor stap of spontaan? Wat zou het beste zijn om uiteindelijk goede topprestaties te leveren?  

Er zijn sporters die alles tot in de puntjes willen voorbereiden. Ze trachten iedere verrassing of risico uit te sluiten, door alle details van te voren te controleren.
Voor hen liever geen onverwachte gebeurtenissen of veranderende omstandigheden.
Andere sporters genieten juist van onverwachte zaken. Zij willen liever geen structuur en kunnen zich flexibel aanpassen aan de ontstane situaties.  

Zelf heb ik de ervaring dat ik alles in de hand moest hebben, wilde overal een vinger in de pap hebben en boven alles rust in de tent. Is dit ook niet herkenbaar in je werkomgeving?
Het loopt in elkaar over, ook de voorbeelden binnen onze vereniging liggen voor het oprapen.
Ik herinner mij nog de chaos bij Henri Polman aan de bestuurstafel en voor de wedstrijd.
Daar en tegen ook de leden met overwicht, orde en rust. Namen noemen?
Een ieder weet wie ik bedoel, echter het eindresultaat is vaak hetzelfde. Ook op de werkvloer kom je dit fenomeen tegen.
Je ziet dat twee verschillende karakters elkaar ook kunnen aanvullen en goed met elkaar kunnen omgaan. Ook hier zijn voorbeelden te over van.
Er zijn zelfs voorbeelden binnen Triathliem van groepen die elkaar gedogen, elkaar opjuinen en elkaar stimuleren. Maar allemaal met een ding gemeen; prestatie gericht en vooral veel en heel veel galgen humor.
Maar we dwalen af.
Een sporter of leiding gevende, die alles wil controleren in zijn omgeving is bezig met een Mission impossible. Dit is niet bevorderlijk voor het bereiken van de ideale prestatie toestand.
Sterker nog, alleen al het idee dat er iets onverwachts kan gebeuren, zorgt al voor paniekgevoelens.

Maar hoe zit het dan met de voorbereiding op grote wedstrijden?
Om topprestaties te kunnen leveren, bijvoorbeeld een marathon lopen, is een gedegen voorbereiding heel belangrijk. In de voorbereiding is een gestructureerde aanpak waarschijnlijk het best. De sporters trainen dan systematisch het uithoudingsvermogen, de kracht, de lenigheid, de coördinatie en de tactische patronen, zodat ze in fysieke topvorm
aan de start verschijnen.
Er zijn sporters die zich heel strak aan het trainingsschema houden; daar kan niet van worden afgeweken.
Ook hier heb ik de nodige voorbeelden van om mij heen gezien, inclusief de eigen ervaringen tijdens mijn actieve carrière!
Ze zullen door deze voorbereiding een bepaald niveau halen. Ze weten echter niet of ze nog meer zouden kunnen omdat ze nooit een andere voorbereiding zullen proberen.
Ze doen dit al jaren zo, dus dat is vertrouwd. Maar daar gaat het helemaal niet om, het gaat om verbeteren, dingen proberen, andere trainingsmethoden gebruiken .
Dan kun je na een tijdje vaststellen wat jouw ideale voorbereiding is.

Heb ik het dan altijd fout gedaan? Ik denk het niet!
Op het werk bereidt men zich voor op projecten, op school voor proefwerken en testen, in de sport op wedstrijden.

Flexibel of gestructureerd, het zijn karaktereigenschappen die naar mijn mening niet kunnen veranderen.
Je moet werken aan datgene, wat ontwikkeld dient te worden. De signalen hiervoor worden je vaak aangereikt uit je omgeving, of je moet er blind of doof voor zijn.
Het is naar mijn mening niet gezond om, of heel erg gestructureerd te zijn, of heel erg flexibel te zijn.
Wel heb ik echter steeds meer het idee dat de gestructureerde sporters jarenlang goede subtoppers kunnen zijn. Ze zijn er altijd bij, maar kunnen niet de stap naar de echte top maken.
Bent u een controle freak, probeer dan eens een keer wat los te laten, Bent u wat chaotisch, probeer dan eens de zaken een keer op een rijtje te zetten.
Het zal in beide gevallen een positieve invloed hebben op je zelfvertrouwen.
 

Een eigen zienswijze door
Steve Wattel.