;

de club bij elkaar.

                                                                                                                      klik op de foto voor een vergroting.



Nuland Maart 2005.

Aan alle aanwezigen van de aller eerste familie Reünie “”Arentz””
Deze reünie werd gehouden op zaterdag 19 maart 2005 bij “”de Plok”” te Didam.
In een toevallige ontmoeting in het begin van de jaren 2000 kwamen Annie Arentz en Jan Besselink elkaar tegen.
Ze spraken de wens uit dat er ooit eens een heuse Reünie georganiseerd zou worden. Ter kennisgeving nam ik dit dan aan, maar in mijn achterhoofd dacht ik dan: dat lijkt mij best leuk om dit te organiseren. Kennelijk moest ook ik, er in mijn hoofd klaar voor zijn!
In het midden van 2004 heb ik mijn zus Annie beloofd de kar te trekken.
Ik had geen idee hoe dit op poten gezet moest worden, maar gaande weg had ik wel een panklaar idee, om mensen te bewerken en langzaam klaar te stomen voor deze toch wel moeilijke klus.
Ik had al snel een vaste vorm in gedachten hoe dit er uit moest zien, en de eerste stap was om van elke familie een afgevaardigde aan te wijzen.
Op deze manier kon een ieder zijn eigen achterban bewerken.
Op 30-06-2004 belde ik voorzichtig aan bij nicht Mia Arentz. Wie zou er in godsnaam de deur openmaken en zouden we elkaar terug kennen?
Ik had haar ergens in de jaren ,60 voor het laatste gezien en was dan ook benieuwd hoe ze eruit zag.
Al snel was Mia geïnteresseerd en zo volgde Oom Theo, Jan Besselink en Noor Heutink.
Het team was compleet!
Begin september valt er bij alle familie leden de nieuwsbrief in de brievenbus en konden we niet meer terug.
De locomotief is in werking gezet, en de kenner weet dat ondanks ook negatieve reacties en opmerkingen van “”wat mot ik met volk dak nie ken”” niemand een stoomwals kan tegenhouden.
Eind augustus ligt er weer een nieuwsbrief op de deurmat maar nu is het plan al wat concreter.
Er worden serieuze voorstellen gelanceerd door de deelnemers van waar, hoe, wanneer enz.
Na alle reacties te hebben gelezen, gebundeld en in de groep gegooid te hebben, had ik al een goed gevoel over het resultaat.
Het positieve teamwork is belangrijk geweest, het geeft vertrouwen maar ook een bevestiging dat we op het goede spoor zitten.
De definitieve uitnodigingen zijn dan nog maar een formaliteit.
En eindelijk is het dan zover, de spanning is al lang van mij afgegleden en het gevoel dat het allemaal wel goed komt voert de boventoon.
In de Ridderzaal van “”De Plok”” te Didam staat de koffie te wachten op de gasten.
Het grootste gedeelte van de organisatie is al aanwezig en als ik als laatste binnen kom, zie ik een tafel staan met onze Vader en Moeders, Opa en Oma, s en daar weer de Vader en Moeder van.
Oom Theo met Tante Riet hebben veel tijd gespendeerd in het opzoeken van allerlei persoonsgegevens van onze afstammelingen uit het verre verleden.
De laatste data, s gaan tot 1752.
Kopieën van geboorte aktes liggen voor alle aanwezigen gereed. Ook is er voor een ieder een foto van onze afstammelingen.
Ik realiseer mij hoeveel werk dit geweest moet zijn om dit allemaal op te zoeken. Klasse!  En onze dank is groot.  

Spontane kennismakingen vinden plaats en het aantal aanwezigen stijgt inmiddels tot 31! 

Na de koffie slaat Gert met de hamer op de tafel voor een kort welkomstwoord.
Uiteraard een speciaal welkom voor Tante Annie, Tante Truus Tante Riet met Oom Theo.  

Jan Willem onze gastheer legt vervolgens de opgestelde “” Oude Hollandse Spelen”“ uit maar je merkt al snel aan een ieder van, daar hebben we geen tijd voor.
Er wordt dan ook amper gebruik gemaakt van deze tijddoorkomende attributen.  

Veel aanwezigen maken gebruik van de digitale Camera,s en velen worden op de foto, opnieuw herenigd.
Ook een heuse groepsfoto is er gemaakt en de koude kant is zo sportief om zich zelf even weg te cijferen!
Wat een invloed van de familie, of is het dan toch onderdanigheid?.
In de vele warme gesprekken die ik heb gevoerd komen enkele opmerkingen weer naar boven.
Volgens Mia is het zo dat als je een foto maakt van 4 zusjes op een rij, dit het einde is van de vrijerij!
Het opgestelde koud en warme buffet viel bij iedereen in de juiste smaak, er had nog wel een flinke schaal met ijs bij gekund volgens velen. Familie trekje?
Oom Theo kwam met een warme toespraak op de proppen, dat resulteerde in een warm applaus.  

Bij het warme afscheid heb ik vele opmerkingen gehoord van tot volgend jaar, en wanneer doen we het opnieuw?
Eenmaal doodmoe thuis kan ik het niet laten om alle warme reactie geschreven op een A4 door te lezen.
Dan val ik in een diepe slaap met de laatste gedachte voor deze dag “” het was de moeite waard!””  

Aanwezigen op deze dag waren achtereenvolgens:
Van de Familie Heutink – Arentz:        Tante Annie, Noor, Hans en Marleen, Andre en Marion, Marijke en Willem.
Van de Familie Arentz -  Konnik:        Tante Truus,  Mia, Trudy, Paul,  Fred en Carla
Van de Familie Arentz -  Spekschoor: Oom Theo met Tante Riet, en kinderen.
Van de Familie Besselink – Arentz: Jan en Wiesje, Luci en Els.
Van de Familie Arentz – Kuiper: Mimi, Gert en Gabriella, Annie en Theo, Trees en Agnes.

Met p
lezier geschreven door Gert Arentz.