De hoop is dat  lezers niet alleen lezen maar ook reageren. 


 

Op 25 Januari wandelen we de winkel van D.Reizen binnen om samen de keuze te maken om  naar zuid Spanje te gaan. We verlaten de balie stoeltjes  met het reserveringsnummer S86182 .  Het bedrag van € 2258,50  hoeft pas voor 12-04 betaald te zijn.

Het zal een combinatie worden van steden trips, gevolgd door een week strandvakantie /verlenging om bij te komen.

De vrijdag voorafgaande is dan zoals te voorspellen, een dag om alles in te pakken. Omdat we de volgende morgen of zo u wilt in de nacht om 2.00 wegrijden in de Passat van vrienden uit de wijk,  komt er van slapen niets meer en hangen we deze avond voor de tv. met afwisselend de bank.

Dag 1 zaterdag 7 juni 2008

Op Schiphol is het drukker van verwacht, toch handelen we de zaken snel af en met af en toe een kop koffie wachten we op de vlucht HV 539 van Transavia. Deze vertrekt om 5.45 uur met een vliegtijd van 2 uur en 45 minuten.

In het vliegtuig doe ik voor het eerst deze nacht een hazenslaapje, en tamelijk geradbraakt landen we op het vliegveld van Malaga.

De busstakingen doen hier ook zijn werk, maar met enig geluk zitten we al snel in de bus van reisonderneming Oad, met onze vaste gids en reisleidster Annemarie Zandkamp (geboren in Arnhem en bewoonster van de streek) voor deze week.

Eenmaal aangekomen in ons hotel  TRH Mijas  blijkt dat we nog niet op onze kamers kunnen. Het is immers pas 9.30 uur. Maar we hebben geluk. In ons stadje Mijas met uitzicht op de Middelandse zee, is een gezellig centrum waar we eerst een terrasje pakken. We hebben flink honger en doen ons te goed aan een Spaans ontbijt.

Na een korte wandeling door het centrum kunnen we om 11.30 uur op de kamer, en vallen we samen als een blok in slaap. Als we wakker worden blijkt dat we een fantastische geoutilleerde kamer hebben met alle komfoor die nodig is.

We maken gebruik van het zwembad en zelf trek ik de eerste baantjes van dit jaar.

Dat knapt lekker op, en maken ons daarna gereed voor de avond.

Om 19.00 uur melden wij ons bij de Annemarie  voor het betalen van de excursies met de daarbij behorende kosten.

Dan is het buffet geopend en warempel begin ik op mijn benen te tollen van vermoeidheid in combinatie met de  Spaanse wijn. In het stadje is een evenement bezig is op gebied van gezelligheid, cultuur en diverse etenswaren. We raken aan de praat in een standje met een overgelopen Hollander. Deze man  zorgt er schijnbaar voor  dat Hollandse inwoners niet geisoleerd raken in Spanje.  Uiteraard wordt het verhuizen, ook van ons naar deze streken gepromoot. We lopen de maaltijd eraf en wandelen naar onze kamer voor waarschijnlijk een lange nacht.

Klok slag 12.00 uur is er naast ons hotel een daverend vuurwerk waar sommigen onder ons door de vermoeidheid niets van gemerkt hebben.

Wat ik geleerd heb is dat de Olijf en Wijn aanplant oorspronkelijk uit Griekenland komt. Als het niet zo is komt het uit de mond van onze gids/reisleidster.

Wel te rusten.


Dag 2 zondag 8 juni.

De wekservice zorgt ervoor dat we om 7.30 uur opstaan voor het ontbijt.

De bus  met onze vaste chauffeur Gezus ( in het nederlands Jezus)   staat dan om 9.30 uur gereed voor vertrek naar Sevilla.

 We rijden langs Malaga naar Antequrea. Een oud stadje waar we een vestiging van de Moren bezichtigen. Het is een eerste kennismaking van de mix van de Christelijke en Arabische cultuur. Ook maken we een korte stadswandeling.

Met benzine die hier €1,27 kost gaan we verder voor de eerste pauze in een wegrestaurant. Je ziet dat de deelnemers aan deze reis langzaam aftasten of ze zich bij iemand willen aansluiten en of, bij wie ze dit willen doen.

De gezamenlijke lunch is om 13.00 uur en we eten heerlijke macarrones napolitana met Merluza Parrilla. De reis gaat verder langs eindeloze zonnebloem velden en kurkeikenbomen. Onder deze bomen zie je de wilde zwijnen lopen, die weer leven van de eikeltjes. Deze  zwijnen  schijnen een delicatesse  te zijn, maar ook peperduur door het productie proces.

Ook zien we kilometers lang, orleanders met witte en rode bloemen. Het zijn sterke bloemen die dus ook goed tegen de uitlaatgassen  kunnen.

Vlak voor Sevilla ontdekken we een rotonde met enorme lichtmasten waar zich heuse ooievaars in genesteld hebben. Eenmaal in de stad val je om van verbazing, temperaturen van 36 graden en ontzettend veel groene bomenrijen van allerlei bijzondere soorten.

We bezoeken de Plaza de Espana, en de enorme pracht komt je tegemoet! Elk paviljoen straalt een eigen landstijl uit. Tevens rijden we langs het stadsdeel waar in 1992 de Expo werd gehouden.  De pracht en praal zoals het in 1992 eruit heeft gezien is nu vergane glorie, veel gebouwen staan er verwaarsloosd bij. Als laatste bezoeken we de Basilica de la Macarena waar het beeld van de heilige Virgin de la Esperanza  Macarena wordt vereerd!

Via de Torro de Oro een Moorse verdedingstoren rijden we over de Guadalquivir rivier met een bijzonder brug van Nederlandse Architectuur, naar ons hotel met kamer nummer 2063. Het Alcora hotel ( www.trhhoteles.com ) heeft honderden kamers en is voorzien van de meest luxe comfort.

Na het gebruikelijke uitpakken trek ik een aantal baantjes in een 50 meter bad. Dan is het inmiddels 19.15 uur en tijd om ons voor te bereiden voor de avond. De avondmaaltijd is perfect en de Spaanse wijn idem dito. Daarna nemen we nog een borrel in de bar en besluiten de avond om 23.00 uur.        Het waait hard buiten en het was loeiheet vandaag maar de nachten zijn heerlijk fris.

Wel te rusten

Dag 3 maandag 9 juni

De wekker gaat zoals ingesteld om 7.30 uur, voor de veiligheid gaat ook nog de wekservice van de receptie. De mengkraan is afgebroken en met enige moeite kunnen we ons douchen.
In de ontbijtzaal zitten alleen Nederlanders en de diverse clubjes beginnen al langzaam vorm te krijgen. De humor begint langzaam gestalte te krijgen en de diverse clubjes beginnen te onstaan.
Om 9.30 staat een vervangende bus gereed voor de wandeling in de binnenstad van Sevilla.
In de middeleeuwse joodse wijk zitten we al snel aan de koffie waar de enorme been hammen boven de tap hangen. Maar daarna ervaren we het hoogtepunt van de dag wat opnieuw de overtreffende trap betekent!
We bezoeken de op 2 na de grootste Gotische kathedraal van de wereld. We blijven hier fotograferen. Het blijkt dat onlangs via DNA sporen is vastgesteld dat hier de Amerika ontdekker Columbus is begraven. Ook zijn enige onwettige zoon ligt hier in een graftombe.
Het hoogte punt van het bezoek aan de kerk is de klim naar de klokkentoren. Dit gaat niet via een lift of trappen, maar met relatief gemakkelijk te nemen hellingbanen. Hier val je helemaal van verbazing om als je van deze hoogte de omgeving kunt fotograferen. 
Daar na sluiten we ons aan bij een gezellig groepje, en eten op een terras een uitgebreide tapas. Dit gebeurt met de nodige hilariteit omdat een en ander in een Spaans tempo gaat in combinatie met getinte moppen. 
Ook dienen zich ongewenste muziekkanten, ( ja ook hier stikt het van de Roemeense pensorgel of trekzak artiesten)  aan die we proberen te negeren.

Als we om 17.00 uur weer bij de bus zijn die ons naar het hotel brengt hebben we een korte pauze.

Om 18.45 uur Moeten we met de nadruk op ""moeten"", van Anne-Marie weer paraat staan voor een bezoek aan een Flamenco show  in een theater.       ( www.elpatiosevillano.com )

Na een fantastische voorstelling van deze dansgroep haasten we ons naar het hotel waar we nog moeten eten. Met reuze happen schrokken we het naar binnen, want er wacht nog een voetbalwedstrijd Nederland Italië op ons.

Na een gezellig onderonsje door de eindstand van 3-0 besluiten we de avond luidruchtig en opgelucht, op het buiten terras met weer Spaanse wijn!

Wel te rusten.

 

Dag 4 dinsdag 10 juni.

We moeten eerder opstaan dan gewoonlijk. We verkassen vandaag naar Cordoba!

Maar voor we naar Cordoba afreizen bezoeken we in Sevilla het Koninklijke paleis van Peter de Wrede  of te wel het Alcazar.
9.15 uur is een ieder aanwezig bij de receptie en kunnen we vertrekken naar het centrum van Sevilla. Er wordt schijnbaar streng gecontroleerd of een ieder de consumpties betaald heeft, het blijkt dat het nodig is!
In het Koninklijke Alcazares wacht de Spaanse gids Daniel, die de nederlandse taal wel machtig is maar moeilijk te volgen is op ons, en met een soms te strenge blik van Anne Marie kunnen we beginnen. 
Het koninklijk paleis wordt nog steeds gebruikt en je kijkt je de ogen uit. Waarschijnlijk is ook in die tijd het  goud met de benodigde schilderijen,     vanuit de hele wereld  bij elkaar gerooft en gesleept.
De tuinen mogen we zelf ontdekken en ook hier maken we massa, s foto, s

We spreken met een groepje af om 12.00 uur te gaan lunchen en dat is een waar hoogtepunt. Tonijn, brood, paprika en rode wijn. 
Jammer is dat ik de hulp moet inroepen van de plaatselijke drogist om mijn ontstekingen in de neusholten te moeten bestrijden.
Om 14.30 uur vertrekt de bus voor de rit naar Cordoba over een afstand van 140 Km. De rit brengt ons over lange eenzame autobanen met aan weerszijden zonnebloemen in een glooiend landschap. Ook zie je enkele ooievaarsnesten er boven uit steken. Het is bewezen dat veel van de Nederlandse kolonies hier in deze streken overwinteren. Zouden ze dat  van ons geleerd hebben?
Tijdens de pauze in een wegrestaurant zie ik warempel ons Gabriella in de schommel zitten, het kind zijn begint dus zijn intrede te doen! 
Dan rijden we omstreeks 17.00 uur Cordoba binnen, en ons Hotel Palacete ( www.hotelesjale.es ) met ons kamer nummer 152 ligt boven op een berg met fantastisch uitzicht.

Wederom een goed en luxe hotel en na het uitpakken van de koffers gaan we de zaak verkennen.
Ondertussen begint de voetbal wedstrijd Spanje – Rusland en het avondeten is uiteraard na de wedstrijd dus om 20.00 uur. Dan is de tijd voor een snelle foto scoot, douchen, bijslapen en aanschuiven voor de maaltijd.
Het eten scoort dit keer een zesje, maar de humor aan de tafel met de als uitziende Russische serveerster, en onze Henk maken veel goed.
Het begon allemaal met de nachtkastjes die niet tussen de bedden mochten staan volgens Jacalien. 
Volgens Chris en Gert konden de kastjes tijdens deze vermoeide dagen niet hoog genoeg zijn. 
Ook Jan en Marion waren in onze fantasie al aan elkaar gekoppeld. 
Ook schijnt Jan de afgelopen nacht last te hebben gehad van diverse  scheerapparaten in zijn buurt , maar insiders beweren dat velen weer last last hebben gehad van het snurken van Jan.
Deze verkapte of bedekte humor hebben we later op de avond nog flink voortgezet.
Om 23.15 uur besluiten we de avond en is het de hoogste tijd om voorbereidingen te treffen voor de dag van morgen.
Voor de insiders : tegenwoordig  zitten er  geluidsdempers op de scheerapparaten, het kan natuurlijk zijn dat  sommige vrouwelijke deelnemers nog een oudje met een verlengsnoer hebben? Hoe dan ook het blijft volgens een Limburger onder ons  jammer van de snor!

Wel te rusten.

Dag 5 woensdag 11 juni.

In de binnen stad van Cordoba is het 33 graden.

De wekker gaat om 7.45 uur af en als een haas begin ik in te pakken. Het ontbijt is dit keer een buffet en na de schulden betaald te hebben staat om 9.45 uur de bus gereed voor de bijzonderheden in Cordoba. 
We laten ons verrassen door wat ooit de grootste moskee ter wereld was: de Mezquuita.
Het imposante gebouw is 12 eeuwen oud en vertoont een mengeling van bouwstijlen. In het midden van de moskee is in de 16 eeuw een kathedraal gebouwd. Hier hebben we de hele morgen voor nodig en dan nog hebben we niet alles gezien. 
In de binnen stad geeft de meter 33 graden aan en is voor de Spaanse begrippen nog lang niet op zijn heetst. 
We zoeken,  moe van het slenteren door de prachtige binnen stad met ontelbare Patio,s waar je heerlijk kunt eten een mooi plaatsje uit, en zakken onderuit voor de lunch. In deze stad leven veel zigeunervolken, waar ze bewijze van proef speciale flats in een buitenwijk voor hebben gebouwd. 
Deze zijn niet om aan te zien omdat ze al voor de helft door hun gesloopt zijn.
 Dan stappen we om 14.30 uur de bus in voor de reis naar Baeza. Onderweg komen we ontzettend veel baksteen industrie tegen met kilometers lange velden met Olijf bomen. 
80 % van de wereld productie komt uit deze streek. Voor het eerst hebben we een slechte koffiestop in een oudbollig restaurant waar de koffie niet te pruimen is.
We komen aan bij ons Hotel in Baeza ( www.trhhoteles.com ) en hier moeten we op een kruispunt uitstappen,  de juffrouw roept streng van op het trottoir bijven staan! 
Daarna kunnen we met goedkeuring van onze juffrouw Anne Marie kamer 310 in beslag nemen.

Annie Marie gunt ons geen enkele rust en sleept ons meteen mee naar het oude stadje. We treffen een stadje aan met nog veel Renaissance gebouwen met Moorse invloeden. Ik word letterlijk doodgegooid met informatie van getallen met de nodige namen, maar ik  probeer  het maar te vergeten. 
Ook hier weer is de katholieke kerk op een oude moskee gebouwd. Ik merk lachend op dat het in ons  vaderland net anders om is!
Vandaag hebben we geleerd dat de Rambam krijgen betekent, elkaar de meest verschrikkelijke ziekten toe wensen. 
Rambam staat dan ook voor een combinatie van de meest erge ziekten!

We hebben amper tijd om ons om te kleden en om 19.30 uur staan we weer paraat bij de eetzaal. Het eten is onverwacht uitstekend, terwijl het extra dessert van Gabriella er altijd ingaat. Tijdens het eten begin ik te klagen over de toename van mijn buik omvang. 
Jan uit Maastricht die in zijn vrije tijd een Penspiano speelt hoor je daar niet over. 
Zijn stelling is “”als je geen lijn hebt hoef je er ook niet op te letten! ““

We wandelen daarna door het stadje om het eten te laten zakken, en treffen de rest van de groep op een terras.
Hier schuddebuiken we als vanouds, tot laat in de avond om de moppen en de humor die wij als Hollanders in het buitenland uitdragen.

Wel te rusten.

Dag 6 donderdag 12 juni

We worden om 8.00 uur gewekt, een uitslapertje voor ons.

Ik heb het hard nodig. Na het ontbijt vertrekken we naar Granada, het laatste hotel van de excursie reis. 10.15 uur, later dan normaal rijden we Baeza uit en gaan eerst naar een Olijfmuseum.
Hier wordt ons de hele industrie tak inclusief de productie processen uitgelegd. De hele streek leeft van deze bedrijfstak. 
Na de koffie gaan we op weg naar het volgende doel, en als we de lunch van 13.00 uur gebruiken zijn we op de helft van de 140 km die vandaag afgelegd moeten worden. Om 15.00 uur komen we aan bij het Al Hambra  een schitterend Arabisch paleis die gebouwd is aan de rand van de stad en op een berg. Ooit was dit het koninklijk paleis van Karel de 5e. De gids is deze keer Carlos die in Nederland is afgestuurd en voortreffelijk de talen beheerst.                    De rondleiding duurt in totaal 3 uur maar is meer dan de moeite waard. 
Aan het eind laat hij ons de tuinen inclusief de later aangelegde Arabische tuinen zien. Het is een non stop verhaal over het verloop in de eeuwen heen. Maar hij kan het met zoveel humor vertellen dat niemand de groep verlaat of in de steek laat.
Op de toren zie je een prachtig plaatje van de stad en ergens op de heuvels zie je allerlei gaten en holen waar de zigeuners hun verblijfplaats van gemaakt hebben.
Om 18.30 uur staan we bij de receptie van het “’Hotel  M.A.- Granada””  Een ieder krijgt een eigen inpandig appartementje, wij met nummer 307.
Lekkere ruime vertrekken, en het idee dat we morgenvroeg niets hoeven in te pakken neem ik de tijd voor een bad en voor dit verhaal. 
Om 20.25 stipt, dienen wij volgens onze schooljuffrouw bij de eetzaal te zijn!
Ondertussen loopt en klimt een ongenode gast bij ons op het balkon, omdat dit geen fijn idee is doen we nog even aangifte bij de receptie.
 In de eetzaal is het net een kippenhok. Er is een reis van jongeren die duidelijk de overhand heeft. 
Voor het eerst eet ik te veel en na de vreetpartij nemen we samen een espresso en gaan naar onze kamer.

Het is 23.00 uur en het kan wel voor vandaag

Wel te rusten.

Dag 7 vrijdag 13 juni 2008

Afgepeigerd, Afgeknepen, Uitgewrongen, Uitgemergeld en Afgepeld.

We konden uitslapen tot 8.00 uur maar zitten toch enigszins verdoofd aan ons ontbijt.

Om 10.00 uur rijdt de bus voor en vertrekken we naar het centrum van Granada.
Hier volgen eerst de huisregels, wat niet en wel mag en wat we gaan doen. We volgen onze gids  Anne Marie  en gaan de Kathedraal Metropolitana de Granada in.
Zelf mag ze binnen niets zeggen omdat ze waarschijnlijk geen Spaanse is.
En haar kennende is dit niet leuk voor haar. De kerk herbergt een graftombe die te bezichtigen zijn  met de resten van  Ferdinand en Isabella vooraanstaande lieden uit de Spaanse geschiedenis. 
Strenge bewakers zorgen ervoor dat je niet durft te fotograferen. Maar onderhand zijn wij fotomoe geworden en kan ik geen altaar meer zien.  
We vervolgen onze weg naar de Koninklijke kapel de Capilla Real.  ( www.capillarealgranada.com ) Ook hier zien we weer pracht en praal. 
Om 12.30 uur worden we “”losgelaten”” en duiken een terras op. Heerlijk strekken we de beentjes onder het genot van de espresso en de cappuccino.  In allerlei kleine steegjes zijn talrijke leuke winkeltjes en een ieder wacht geduldig op elkaar tot de prularia gekocht is. 
Van kookboeken, schortjes, carnavalskleding, dranken en kruiden worden meegesleurd in de rugzakken.

Om 14.00 uur is het tijd voor de lunch en de meeste van ons doen zich te goed aan de Paella.
Bier, wijn en tinto de verano gaat er als water in, en deze combinatie zorgt er voor dat de meest vulgaire moppen worden verteld. 
Ook via Bluetoute van de mobiele telefoons worden de moppen aan elkaar doorgezonden. Nu we nog enigszins aanspreekbaar zijn wisselen we de persoonlijke gegevens uit om dit verhaal thuis nog eens door te lezen. 
Ook hier in Granada weer veel zigeuners en artiesten die hun boterham al dan niet legaal bij elkaar willen verdienen. 
 Lichtelijk aangeschoten maar vooral moe en nog eens moe zoeken we de standplaats van de bus op. 
In ons hotel douchen we ons en daarna is het voor de laatste keer een gezamenlijke maaltijd met de hele groep. 
Om 19.15 uur melden we ons weer bij de chef om weer een nieuw restaurant te bezoeken.
Het eten staat vooral in het teken van haast om op tijd de wedstrijd Nederland Frankrijk te kunnen bezoeken in de plaatselijke horeca.

Nadat blijkt dat in het hotel de zender niet te ontvangen is ontploffen we van woede en haasten we ons naar een plaatselijk café. De moeite is beloond met de mooiste wedstrijd van de laatste jaren. 
4-1 voor Nederland in een rokerig stamcafé met en gillende en joelende supporters.

Daarna is het snel slapen want de nacht zal kort zijn.

Wel te rusten.

Dag 8 zaterdag 14 juni.

De telefoon wekt ons om 3.45 uur, en om 5.00 uur staan we bepakt en bezakt bij de receptie om elk een lunchpakket in ontvangst te nemen.                         
Om 6.00 uur stoppen we bij een wegrestaurant voor de koffie,  en daarna rijden we door om de meeste inzittenden onderons naar het vliegveld van Malaga over een afstand van 120 km te brengen.  
We nemen afscheid van deze  vriendenclub,en reizen verder naar ons hotel  Vistamar in  Benamadena. ( www.hotelvistamar.com )
Als we om 7.30 uur het stadje binnenrijden, zien we de pleintjes nog redelijk gevuld met Engelse toeristen.
Het verschil is dat deze mensen het bed nog niet gezien hebben.
We moeten helaas wachten tot 12.00 uur als we de sleutel 414 van ons appartement ontvangen.
Maar we worden beloond met een van de mooiste appartementen van het hele complex.
De Hostess voor deze week is Arina en met haar hebben wij al kennis meegemaakt, zij kan mij alleen nog plezieren met een hoeveelheid  slaap!  
Als we wakker worden zien we vanaf ons luxe balkon, hele horden Engelsen zich klem zuipen langs en in het zwembad. 
Ze produceren een enorme berg plastik bekers en flessen dat uiteraard niet door hun opgeruimd wordt!
Na het toilet gaan zie je ze niet doen dus ik denk dat ik maar  niet ga zwemmen!
Tijdens de voetbal kraker van 18.00 uur  Spanje tegen Zweden 2 – 1, trek in  voor het eerst mijn loopschoenen aan om het overtollige vet eraf te lopen!  32 graden is het nog als ik na 50 Min. terug kom. 
Gewend aan de spaanse cultuur gaan we om 20.30 uur op weg naar de boulevard voor de broodnodige drank en voedsel.
 Eindelijk alleen, en kunnen dan  de echte levens problemen evalueren.   
Met een liter wijn achter de kiezen is het moeilijk lopen naar ons bed.                  
We zijn dan ook blij dat er weer een normale nachtrust op ons te wachten staat.

Wel te rusten.

Dag 9 zondag 15 juni

We slapen voor het eerst deze vakantie uit tot 9.00 uur.

Na het douchen  is het mijn opdracht om naar de supermecado te gaan om brood te halen en de krant. We ontbijten ook voor het eerst op ons balkon en nemen de tijd.
Daarna op het heetst van de dag zo als het ons Hollanders betaamt, wandelen we naar de haven.
Bij een gerieflijk terras nemen we plaats want we hebben uiteraard flink dorst.  Verse Orange Jus bestel ik en deze wordt zoals verwacht uit een pak van de Aldi geserveerd. Maar je knapt er van op. Er liggen veel luxe jachten te koop en een appartement is voor ons gewoon volk niet te betalen.
Weelde en Rijkdom liggen hier dicht bij elkaar. We wandelen dan ook terug om de lunch op ons balkon te gebruiken. Ook voor de eerste keer genieten we van de Spaanse siësta
Maar het  is niet altijd feest:  nu de ontstekingen in de neusholten bij mij zelf langzaam oplossen begint bij Gabriella deze vervelende kwaal de kop op te steken.  We blijven daarom bij  ons paleisje en eventjes ga ik toch maar even zwemmen in de zee. Noodgedwongen eten we in onze appartement enkele kleinigheden en kijk ik zowaar een Belgische serie op de t.v. Waarschijnlijk komt alle vermoeidheid van de laatste week er nu bij ons uit.

Wel te rusten.

dag 10 maandag 16 juni

Net als in ons eigen landje kunnen we goed uitslapen.
Na een opfrisbeurt ga ik brood halen voor het ontbijt, ik slaag uiteindelijk bij een benzine  station die warme stokbroden heeft.
Uitgebreid maken we het ontbijt af. We zijn van plan eens lekker aan het strand te gaan liggen.
Voor € 8.00 huren we de bedjes en leggen ons onder de rieten koepeltjes, het waait flink en het is mooi om te zien hoe de flinke golven tegen de
zandbanken slaan.
Af en toe neem ik een duik in het nog redelijk koude water, het is een kunst om uit de branding te komen. 

De lunch gebruiken we aan de overkant van de weg, een Roemeense muzikant speelt of zijn leven er van af hangt. 

Maar als we terug komen bij onze strandbedjes  begint het echt hard te waaien. Er is geen houden meer aan en tot overmaat van ramp schiet het in mijn rug.
Met een van pijn vertrokken gezicht kom ik in ons appartement aan en neem eerst een warm bad. 

Dat helpt even en kan dan eindelijk de krant lezen.die ik op het strand niet durfde uit te slaan.
Na een bedrust zakt de pijn weer wat af en slenteren langs de boulevard naar een terrasje met een uitzicht op de middelandse zee.
De ober kijkt mij nog niet aan en voert alle conversatie met gabriella, Ik voel mij daar niet prettig bij maar eerlijk is eerlijk het eten is prima. 

We doen ons te goed aan een chateu briand en daarbij een fles wijn uit de streek.
Daarna wandelen we met alle rust naar ons hotel met de stille hoop dat we ons morgen beter voelen.
Wel te rusten.

dag 11 dinsdag 17 Juni

Het moet niet gekker  worden, klokslag 9 uur worden we wakker en de dag is voor velen al lang begonnen. 
Snel douchen en het ontbijt  dan maar  halen, maar het tempo  z it er niet in.
Het is 11.30 uur als we ons appartement verlaten om naar Torrmolinos te gaan.
 Het openbaar vervoer is best goed geregeld, kaartje kopen in de bus, de chauffer waarschuwt wanneer je er uit moet.
In het centrum van Torremolinos zoeken we eerst een terrasje voor koffie met gebak.
Daarna pluizen we de stad af naar schoenen, sandaaltjes, alle soorten  tassen, lingerie en andere goederen ( behalve de krant ) die we toch niet kopen! 
Via een lange trap kom je uit op de wandelboulevard en langzaam wandelen we richting alle wijken van de kust naar Benamadena. 
Op de helft nemen we een lange rust en laten ons een heerlijke mix paella serveren.
Dan kunnen we er weer tegen en wandelen naar ons eigen stadje. Het is een aan te bevelen wandeling, prachtige uitzichten en leuke terrasjes.       Eenmaal in ons eigen  optrekje laten we ons op bed vallen en ronken we de zelfde afstand nog een keer.
En als een ding duidelijk is dat als je om 14.00 uur zwaar zit te tafelen dan heb je in de avond geen honger! 
Dus hebben we ,savonds een probleem, we hebben geen honger, ga je dan eten om te eten of blijf je in je optrekje zitten? 
We besluiten voor het laatste en maken het gezellig met een fles wijn en wat te eten. 
We kijken ouderwets voetballen, omdat ze hier Nederland - Roemenie niet belangrijk vinden zend de spaanse zender Frankrijk Italie uit.  
Net als thuis, als in de huiselijke kring brengen we de avond door en gaan naar bed. 

Wel te Rusten.  

dag 12 woensdag 18 juni.

Mooi op tijd, zoals op het thuisfront worden we wakker. Douchen , brood en de krant halen en ontbijten op het balkon. wat wil je nog meer. Mooi weer  minder wind, mooi uitzicht op  de nu rustige zee.

We nemen samen met Sissi en Henk onze reisvrienden uit het zuiden, de bus naar Malaga en menigeen in ons nederlandje zou uitstappen, lawaai, slechte stoelen en echte racewerk door de stad. 
Eindelijk na een rit van 90 min komen we aan in de geboorte stad van Picasso.  Als je ontwetend bent zo als wij hoe de stad eruit ziet wil je zo omkeren. 
Slechte wegen en straten niet om aan te zien. Daar komt nog bij dat er overal wegwerkzaamheden zijn door de aanleg van de metro. 
Maar hoe dichter bij het centrum hoe schoner de stad wordt.  Als we uitstappen is het 37 graden en zoeken eerst een terrasje op in de schaduw. 
Daarna snuiven we de cultuur op maar willen beslist niet de kathedraal bezoeken. Ik kan geen altaar meer zien na al die steden. 
Uiteraard gaan we wel het  levenswerk van Picasso  in het museum bezichtigen.  ( www.museopicassomalaga.org ) Hier zie je net zo veel beveiligings mensen als schilderijen. 
Al je buiten komt voel je meteen de hitte van de stad. Maar wat we dan meemaken had ik niet willen missen. 
We hebben best honger en zien een doorkijkje in een oud cafe. De ogen vallen ons uit van de schoonheid. 
We zien binnen een Tapasbar van wereldse schoonheid. In een binnentuin kan ik mijn geluk niet op. 
We blijven foto,s maken en als we iets bestellen dat vallen we nogmaals om van verbazing. 
In de Daily Topas bestellen we voor  Henk en mijzelf een Toasted Serranas met  Pork Loin Marinated ,en voor Sissi en  Gabriella een Small sanswiches Tuna Fisch with mayonaise en Withe Aspergers.  Een en ander aangekleed met heerlijke wijn. 
Zelden zal ik nog zo heerlijk genieten van de Tapas met zijn omstandigheden! 
Hierna slenteren we naar het busstation voor de dodemansrit naar Benamaldena. Eenmaal in ons appartement aangekomen zijn we zo voldaan over deze dag dat we geen enkele aktie meer ondernemen.

Wel te rusten.

dag 13 donderdag 19 juni

We slapen ons uit en stappen om 9.30 uur uit bed. Schijnbaar hebben we het nodig. 
Als ik de krant haal dan kom ik de hele nederlandse kolonie tegen.   Een ieder lijkt zich te moeten verantwoorden wat ze de afgelopen dagen gedaan hebben. Wel is een mede reiziger van ons te weten Jolanda vandaag jarig, op haar 51e verjaardag zal er wel geen familie komen. 
Na het ontbijt en de wetenschap dat we  zaterdag  als we thuis zijn naar Nederland Rusland kunnen kijken wandelen we naar het gemeentelijk park. 
Je zou denken dat Benamadena alleen maar stranden bezit maar het tegendeel is waar. 
Prachtige aangelegde parken met veel water en vooral hanen en kippen. Waarschijnlijk door de bewoners uitgezet. 
Na een comsumptie wandelen  we weer naar ons stulpje en probeer ik een stuk hard te lopen. 
Maar vandaag is weer zo een dag dat het niet gaat, benauwd en  te weinig ambitie nekken mij.  We blijven lekker aanmodderen tot het klapstuk van de dag en dat is de maaltijd. Gabje heeft een restaurant uitgezocht waar we ons alle twee in kunnen vinden. 
Gab heeft een visje die aan beide zijde over het bord heenhangt en ik hou het zelf bij een stick met kalsvlees geroosterd boven het vuur.
 Om het een beetje romantisch te maken sluiten we het af met een gezamenlijk  dessert van  aardbeien en slagroom.
De spaanse keuken is naar onze begrippen gewoon uitstekend, het enigste wat mij persoonlijk mateloos irriteert is het opdringerige gedrag om de gasten aan  de tafel te krijgen.  De dag  eindigt zo als hij begonnen is.

Wel te rusten.

dag  14  vrijdag 20 juni

Als je wakker wordt is het eerste wat je te binnen schiet: dit is de laatste volle dag. Dus maar snel opstaan en het brood met de krant halen.
De beste man zegt elke dag in het Engels tot morgen tegen mij. Ik lees in de krant dat Duitsland na hun gewonnen wedstrijd tegen portugal met 3-2 er weer staat en donkere wolken pakken zich alweer samen bij mij. 
Het is een beetje de dag vullen, we stappen op de bus naar Fuengirola. Het heeft geen cultuur  behalve dan dat het een oud vissersdorpje is geweest. Het staat vol met appartementen te koop of te huur. Van hier uit kun je Mijas zien liggen, het stadje waar 14 dagen geleden de rondreis begon.               Als we in de bus stappen naar Benamadena weten we dat het inpakken geblazen is. 
 We lopen voor de laatste keer naar de boulevard om te genieten van de spaanse keuken.

Wel te rusten.

dag 15 zaterdag 21 juni  inclusief afsluiting.

Zonder ontbijt staan we om 6.30 uur op de  hoek van de straat te wachten op de bus. De bus zit vol als deze vertrekt en we zien ook veel bekende gezichten van 14 dagen geleden bij de aankomst. Na een rustige vlucht met de HV 540 en een vrouwelijke gezagvoerder waar natuurlijk weer de nodige humor om is, landen we om 11.50 uur op Schiphol.
Na van velen afscheid te hebben genomen staat onze vriend Ajan staat reeds gereed om ons naar huis te brengen.
Eindoverzicht:
Na ongeveer een week begint de vakantie opnieuw door het uitwisselen van bedankjes en  compimenten. Het gastenboek krijgt eindelijk waardering en daarna zal ongetwijfeld de stilte weer intreden. En zo hoort het ook.
 De eindconclusie is dat wij er een fijn gevoel aan hebben overgehouden. Sevilla  een stad is waar ik nog lang niet uitgekeken ben.
Allen  bedankt voor de enorm fijne dagen, contacten en comlimenten.
Schroom niet om te reageren. ook na lange tijd misschien nog aanvullingen of onwaarheden ondekt? En tot slot, sommige onderwerpen uit het verhaal zijn bewust aangedikt om het te kunnen herbeleven.
Voor de volledigheid de namen van vrienden waar we mee optrokken, en voor zover bekend:
Marion  B.
Henk en Sissi.
Jan. van B.
Corry en Jos B.
Jolanda en Bert.
Jacqueline en Chris P.

Met plezier geschreven door Gert Arentz.