12 daagse rondreis met Kras van 15 juni tot/26 juni met een bezoek aan:
Elba, Sardinië en Corsica.
Reisnummer BUZ39371
Vertrekdatum15-06-2015

 

 

1e dag maandag 15 juni.

Onze huisvriend Leo staat om 6.00 uur aan de deur om ons naar het opstappunt in Doetinchem ( onze eigen woonplaats ) te brengen.
Er staan al bekenden uit het plaatsje Terborg te wachten om ook naar de centrale vertrekplaats in Asten ( N.B.) te gaan.
Via het taxibusje rijden we naar de Rijnhal in Arnhem om over te stappen in een Kras bus om dan in Nijmegen nog enkele passagiers op te halen.
In Asten waar het altijd een gezellige maar veilige chaos is, staat de koffie met cake voor ons klaar, een toiletbezoek en overstappen in de definitieve bus met als chauffeur Gerard Kroezen die meteen de nodige rust uitstraalt.

Het is 10.00 uur als we via Maastricht en de Belgische Ardennen stoppen voor de 1e pauze in Arlon.
De bus op zich zelf is heerlijk stil als het nodig is, dus je kunt er heerlijk slapen.
Misschien heb ik het nodig, immers de dag voor het vertrek heb ik met een hardloopwedstrijd mijn bilspier verrekt en ik wissel van de linker naar de rechter bil.
Dan richting Luxemburg waar om 14.15 uur de 2e stop is in Tionville.
Om 16.00 uur de laatste pauze in Strasbourg en dan via de Elzas richting Mulhouse voor de overnachting.
Ons hotel is het Mercure hotel met kamer nummer 310
( Placedu general de Gaull 4 )
Het eten en de service is hier prima, het hotel staat midden in het centrum tegenover het centraal station en na het eten volgen de 1e positieve kennismakingen met de overige passagiers.
Wel te rusten.

Dag 2 dinsdag 16 juni.
6.00 uur opstaan, goed ontbijten, samen de koffers onder in de bus en  om 7.30 uur zitten we in de bus zitten voor de verdere reis naar Livorno in Italië.
De bus gaat eerst via de Gottard tunnel richting Basel.
Net voor de Gottard is de 1e pauze van vandaag en om 10.45 uur vertrekken we richting Italië.
Er is voor ons als passagiers meer aandacht voor de omgeving dan met de gebruikelijke auto.
Om ongeveer 12.00 uur passeren we de Italiaanse grens met het meer van Lugano en het Comomeer op ons netvlies.
De 2e stop is in de buurt van Milaan, hier wordt de bus gegeseld door enorme slagregens met onweer.
Maar ook nemen we een lekker broodje met hier aangenamere prijzen dan in Zwitserland, waar het erg duur is en vervolgen onze rit.
De laatste stop is in La Specia, de route die ik zelf al vaker heb gereden.
Om 16.30 uur rijden we dan verder richting Livorno.
Het landschap verandert enorm van droge rivierbeddingen, graanlandschappen, zonnebloemen tot Granietmijnen tegen de bergwanden.
Om 18.30 uur arriveren we in ons hotel in Livorno.  ( Casino di Terra )
Het is het Belvedère hotel
www.relaisbelverdere.it 
We kijken onze ogen uit, het is een heuse Ponderosa op een berg, veel terrassen, bloeiende oleanders, en een mooi zwembad.
Het avondeten bestaat uit een 5 gangen menu en het personeel denkt dat we tijd genoeg hebben omdat het wel erg langzaam gaat.
Maar dit heeft ook zo zijn voordelen, we leren elkaar beter kennen en genieten van de omgeving.
Met een espresso gaan we nog even buiten zitten en raken we aan de praat met Will en Henk uit Rotterdam.
We kunnen heerlijk van gedachten wisselen over het voetbal van 020 en 010 en het blijkt dat we goed met elkaar kunnen opschieten.
Eenmaal op onze kamer barst er wederom een enorm onweer los met een enorm gebulder, dat ik alleen nog maar kan herinneren uit mijn jeugdjaren.
Wel te rusten.

Dag 3 woensdag 17 Juni
6.00 uur opstaan om dit mooie familie complex te verlaten.
Bij onze voordeurkamer deur ligt een hagedis in de zon te wachten om naar binnen te gaan maar dat zal hem vandaag niet meer lukken.
Voor het eerst luchtig gekleed en dus aangepast aan de heerlijke temperaturen.
Het ontbijt is gezamenlijk onder de luifels van de veranda, en om 7.30 uur rijden we naar Pionbino waar de boot gereed ligt voor de overtocht naar Elba.
10.30 uur legt de boot aan in Portofilio op het eiland Elba en wandelen we naar de villa waar Napoleon heeft gewoond.
Het is interessant om te zien hoe deze man hier gewoond heeft op zijn landgoed, ook is er een mooi kerkje te zien.
De taakstraf uit die tijd zou ik zo willen overnemen van de beste man.
We gebruiken samen de georganiseerde Italiaanse lunch dat er goed uit ziet maar ook nog lekker is, en maken dan een rondrit op het eiland.
Op het eiland is een mineralenmijn die inmiddels gesloten is maar voor het publiek is opengesteld. Het cultuur snuiven is begonnen!
Met een treintje gaan we door het gangenstelsel waar we de mineralen kunnen zien die er indertijd gedolven zijn.
Uiteraard is er de gelegenheid om in het winkeltje het een en ander te kopen.
De bus gaat om 15.00 uur richting de haven en om 16.00 drink ik de koffie met de benen van mij af op de boot.
De overtocht duurt een klein uurtje en op het dek is het goed toeven in de zon.
18.00 uur zijn we weer bij ons hotel en om 19.30 uur worden we verwacht in de eetzaal voor een prima 4 gangen diner.
Als dank voor ons Nederlandse bezoek is er voor elke tafel een fles Champagne met een stuk taart.
Dan zie je van afstand dat wij Nederlanders zijn, het is gratis dus het moet ook na de prima maaltijd als extra naar binnen!
De prijzen zijn goedkoop en je vraagt je af hoe de eigenaar hier van rond komt.
Dan lekker op het terras met de inmiddels vrienden uit Lienden en Rotterdam om heerlijk te lachen over de voetbalneuzen uit Amsterdam.

Wel te rusten.

Dag 4 donderdag 18 juni

Schrik niet maar om 6.30 uur is het opstaan, dan snel ontbijten en de bus in voor de rit naar de haven van Livorno. Het is echt bouwvakkerstijd.
Vandaag is de overtocht van Livorno naar Sardinië een bootreis van 7 uur netto. Hier komt nog bij de paspoort controles en in en uitchecken van de Ferry.  We gaan immers het vaste land verlaten.
Eindeloze uitzichten, mooi weer en goedkope koffie voor € 1,20 aan boord.
Op de boot leren we Loes en Alwi uit Haaksbergen kennen waar we lekker mee kunnen kletsen.
Zij hebben een melkveebedrijf en het onderwerp is best interessant voor mij, het brengt mij weer terug naar de tijd van vroeger op het platteland.
15.00 uur is de aankomst in de haven van het stadje Olbia op Sardinië.
De bus rijdt nog een uurtje en komen dan aan bij een bungalowpark met een hoofdgebouw. Hotel Porto Pozzo.  ( Santa Terasa Gallura )
Het heeft 40 vrijstaande huisjes allemaal met airco en ruim van opzet.
Maar nu eerst zwemmen met een buitentemperatuur van 28 graden.
Gezellig wat drinken en bijkletsen dat we het zo slecht hebben!
Iedereen probeert elkaar de loef af te steken wie het grootste of mooiste huisje heeft.
Zelf steek ik de draak er mee dat ik een werkster wil hebben, zo groot is onze bungalow!
19.00 uur is er een welkomstborrel met aansluitend het diner.
Zelf heb ik lichte hoofdpijn, ik denk door de alsmaar durende zon op het dek van de boot.
Het eten is prima maar de humor daarna met Gerard en Astrid uit Lienden, met Henk en Will uit Rotterdam is kostelijk.
We verzinnen verhalen dat we vandaag dolfijnen hebben gezien in de middellandse zee en dat er in 020 papagaaien vliegen.
De hoofdpijn is er alleen maar minder op geworden.
Wel te rusten.

 

Dag 5 vrijdag 19 juni
7.45 uur ontbijten en om 8.30 uur zitten we in de bus voor een rondreis en een eerste kennismaking met het eiland Sardinië.
Gelijk met ons stapt Ineke in de bus, zij woont als Nederlandse op het eiland, en zal voor ons de hele dag de gids zijn!
Maar eerst is er de koffie in het havenstadje Olbia.
Dan gaan we naar een kurkfabriek die gerund wordt door een familie met twee dochters.
Ze leggen ons uit en laten ons zien wat je er allemaal mee kunt doen, en hoe het gefabriceerd wordt in hun eigen werkplaats.
Daarna gebruiken we samen de lunch in de badplaats en authentieke havenstadje Porto Servo.
We eten met de hele groep heerlijke bruchetta met tonijn en deze lunch is onderdeel van de excursie.
Dan op naar de rijken der aarde aan de Costa Smeralda.
De kust wordt ook wel de smaragdkust genoemd vanwege de mooie groene kleur. De streek was jarenlang in handen van de Arabier Aga Khan.
Hij toverde dit gebied om in een waar luxe vakantieverblijf.
De hele jetset van de rijken der aarde hebben hier een huis of een 2e huis.
Zo heeft president Poetin hier een huis met 32 kamers, Berlusconi, Abramovitsj en ook veel bekende voetballers hebben hier hun eigen optrekje.

Je kunt hier genieten van parelwitte stranden, wuivende palmen, een azuurblauwe zee en romantische baaien!!
In een neprots die niet van echt is te onderscheiden zit een disco ingebouwd, het gebied van deze rijken is ongeveer 55 vierkante Km groot, en ze hebben er zelfs zeggenschap over wie hier mag vertoeven wonen of verbouwen.
De aller duurste modewinkels zien we, die alleen voor de elite zijn op het plein.
We rijden in toeristen treintje door de wijken waar het stikt van de security.
Ook in hun eigen jachthaven zie je bootjes met meerdere verdiepingen waar je de vingers aan aflikt.
De terugreis voert ons door het schitterende Gallurische binnenland.
Om 18.00 uur zijn we weer in ons hotel, 19.00 is het dineren en aansluitend is er weer koffie op het terras, met de gebruikelijke sterke verhalen over Feyenoord en Ajax.
Wel te rusten.

 

Dag 6 zaterdag 20 juni

7.00 uur is het opstaan geblazen, dan ontbijten en om 8.00 uur zitten we in de bus die ons naar Alghero brengt.
Ook Ineke onze gids is weer van de partij en zij maakt ook vandaag weer onderdeel uit van deze excursie.
Wat jammer is dat Gerard en Astrid al snel afhaken omdat de gezondheid van Gerard parten speelt.
Heel erg jammer maar je gezondheid gaat voor.
10.00 uur doen we eerst een tussenstop in de buurt van Porto Torres, waar we een fotoschoot doen en de koffie drinken.
Twee lieve dames die door Henk steevast Kuchie en Kochie genoemd worden (door het vele hoesten) maken de foto’s van ons voor het thuisfront.
We rijden langs de Westkust die totaal anders is dan aan de Oostkust, veel landbouwakkers dus ook veel groen in tegenstelling tot de Oostkust van Sardinië.
Veel prachtige recreatie stranden geschikt voor massa toerisme maar de overheid houdt dit tegen om de cultuur van het eiland te bewaren.
11.00 uur komen we in Alghero aan, en onder prima begeleiding van Ineke krijgen we een mooie rondleiding in de oude ommuurde vestingstad.
Ook hier veel verkopers uit Afrika en ik laat mij verleiden om een selfie stok te kopen.
Later blijkt dat dit een nep stok was, en ik kook uiteraard van woede tot veel hilariteit en hoongelach van de medevakantiegangers.
Toen we samen na afloop een terras bezochten om een foccazia te eten zie ik warempel de donkere verkoper staan.
Ik zit vol adrenaline en verbaal pak ik hem helemaal in, en door de juiste selfie stok van hem af te pakken en weg te lopen had ik hem te pakken.  
Je kunt aan donkere Afrikanen niet zien of ze kwaad worden, feit is dat hij mij achterna kwam en ik kreeg warempel mijn geld terug.
Na de lunch komen we in Palmavera aan waar opgravingen te vinden zijn van de 1e bewoners van het eiland.
De een vind het leuk de ander vind het jammer van de tijd en het geld.
Om 16.00 uur stoppen we nog in Sassari voor een bezoek aan de Basiliek di Saccargia, die het zelfde natuursteen uiterlijk heeft als de Basiliek in Pizza.
Aan het einde van deze mooie dag nemen we afscheid van de voor deze dag ingehuurde chauffeur en van “”onze Nederlandse Ineke”” de gids.
Eenmaal weer op onze kamer van het hotel ga ik eerst lekker afkoelen door een duik in het zwembad te nemen en de gebruikelijke baantjes te trekken.
Ook Loes uit Hoksebargen ( lees Haaksbergen ) tref ik vaak in het zwembad aan.
19.15 uur verzamelen voor de maaltijd en na afloop lekkere koffie buiten op het terras waar gratis Wi-Fi is met heerlijke temperaturen.
Wel te rusten.

 

Dag 7 Zondag 21 Juni.

Het is nog steeds prachtig weer met temperaturen van rond de 30 graden.
Toch gaat het gewoon door met genieten, en na een rustig ontbijt gaan we om 9.00 uur rijden naar de meest noordelijke havenstad Sante Teresa.   
Het is maar 20 minuten rijden en hier gaan we op boot om het eiland Sardinië te verlaten.
De boot is geen pretje, veel zwarte rook en veel slagzij.
De overtocht naar het volgende vakantie doel is Corsica, en gelukkig duurt dit maar ongeveer 1 uur.

Aangekomen op het eiland is er direct weer een boottocht langs de krijtrotsen van het eiland. Maar nu met luxe en kwaliteit.
Mooie uitzichten en in de rotsen zitten soms kraters waar je zo in en uit kunt varen.
In Bonifacio is er eerst koffie op de boulevard, dan een wandeling naar de oude stad die op een heuvel ligt.
Voor de meesten onder ons is dit al een hele klim maar ik doe er nog een schepje er boven op om het hoogste punt van het eiland te bezoeken waar je prachtige vergezichten hebt en dus mooie foto’s kunt maken.
De lunch gebruiken we op de boulevard waar we genieten van de bootjes en de zon.
14.45 uur vertrekken we via de kustweg naar Sagone voor een rustpauze en de koffie.
Hier bezoeken we een kerkje waar we een kaarsje opsteken voor mijn zusje Mimi die in een moeilijke fase van haar leven zit.
Dan rijden we in een stuk door naar Ajaxxio waar we om 19.00 uur arriveren.
Ons hotel met kamer nummer 22 heeft uitzicht op zee maar van minimale kwaliteit. ( Hotel A Rena D,oru Esigna 20118 Sagone Corsica )
19.30 uur is hier onze maaltijd maar dat is aan de andere kant van de weg, maar wel direct aan het strand.
Dit maakt weer veel goed zeker als er ook gratis Wifi is, en lekker kunnen genieten van het uitzicht en de lekkere zeewind.
Het hotel heeft geen lift dus voor veel ouderen geeft dit nogal wat problemen.
Iedereen is echter behulpzaam en krijgen vaak het woord “”Rust”” in het Italiaans te horen!
Het blijkt maar weer dat velen onder ons het woord rust niet kennen of niet willen horen! Het moet allemaal nu en snel!
We kregen goulash met rijst voor geschoteld, dus een eenvoudige maaltijd maar wel een lekker toetje.
Wel te rusten.

Dag 8 Maandag 22 Juni
Slecht geslapen, lawaai en veel muggen in de nacht.
Ingepakt in een laken met alleen een spleetje voor de lucht word ik uiteindelijk wakker.
Ik douch mij in een cabine met tegeltjes uit de jaren,70 met lekkende kranen en schimmel in de hoeken.
8.00 uur is het ontbijt maar dit is minimaal, heb er niet genoeg aan.
Het gekke is dat je net zo veel Franse cananber kaas kunt eten als je wilt.
9.00 uur vertrekken we naar de stad Ajaxxio waar we eerst een rondrit hebben met onze chauffeur Gerard als gids.
We stoppen bij een immens groot monument van Napoleon Bonaparte waar we de foto’s kunnen maken met  mooie stadsstranden en boulevards.
Dan wandelen we naar de oude stad met zijn boulevard en zijn haven waar de ferry’s liggen te wachten voor de overtochten.
We hebben de pech dat het geboorte huis van Bonaparte dicht is.
Alles in de stad ademt naar Napoleon, vlaggen, foto’s aan de wanden en diverse musea.
We gebruiken als groep de lunch op een terras waar Gabriëlla vaak te hulp schiet als tolk voor de groep.
Ik neem een pizza Italiano maar deze heeft het formaat van een autoband dus ik krijg dit met moeite op.
We kunnen hier uitgebreid blijven zitten tot het tijd is en genieten van de zon zee en de lekkere temperaturen.
14.45 uur verzamelen we ons voor de terugreis naar ons hotel waar ik als een blok in slaap val om de achterstanden van de laatste dagen in te halen.
Er is een zwemstrand voor de deur maar ik geef de voorkeur om te slapen.
Dat neem ik mijzelf nog steeds kwalijk maar kan het niet meer veranderen.
Met het avondeten zit ik nog vol van de lunch van eerder op de dag en neem alleen de lekkere dingen eruit.
In de stad en in ons hotel is er een prima wifi verbinding dus iedereen zit te appen of te sms, sen of te faceboeken.
Mooi gezicht als niemand met elkaar praat maar alleen de telefoon nog belangrijk is.
Vaak moet ik te hulp schieten als er iemand moet inloggen.
Henk en Paul nemen nog steeds de wedstrijd Feijenoord Ajax door en besluiten dat het maar 0-0 moet blijven ook na de verlenging.
Met een dag van 32 graden is het heerlijk slapen.
Wel te rusten.

Dag 9 Dinsdag 23 juni
Goed geslapen ondanks de vervelende muggen, maar de dag begint voor mij met hoofdpijn.
6.00 uur opstaan en om 6.45 is er het karige ontbijt.
De koffers worden met een busje de berg afgereden door de eigenaar, onze bus kan immers niet de steile en bochtige hellingen op.
7.30 uur vertrekken we voor een lange rit langs de kust het hooggebergte in, om in het binnenland en uiteindelijk in het meest Noordelijke stadje van Corsica te komen.
 Langs de kustweg in het noorden laat de chauffeur ons met regelmaat uit de bus om foto’s te maken.
Ik waan mij op de maan met prachtige kusten, rotspartijen en vergezichten in een prachtige natuur.
De route ( Scala Regina ) staat op de lijst van Unesco en zal voor eeuwig in mijn gedachten blijven.
Op de weg lopen varkens in hun zwarte dekmantel die hier hun eigen territorium hebben, en die net zo veel rechten hebben als de voertuigen.
De afdaling schijnt spectaculair te zijn, jammer dat ik er niets van gezien heb om dat ik lag te slapen.
Dan stoppen we in Corte waar alles draait om het verleden van het vreemdelingen legioen.
De vele kazernes die er nog staan ademen de sfeer uit van het verleden.
Het is 36 graden en neem dan ook het allereerste ijsje van dit jaar maar dan ook een hele grote.
We rijden naar de meest noordelijke punt van het eiland waar ons hotel is met kamer nummer 24. Hotel U Libecciu ( Route de la Plage 20248 Macinaggio )
Prima hotel, gratis goede wifi verbindingen, goed eten en heerlijke koffie en wijn.
Onder de bomen op het terras is het goed toeven en evalueren de afgelopen dagen met ons bekende vriendengroep.

Wel te rusten.

Dag 10 Woensdag 24 Juni

Ons gebruikelijk ontbijt is om 7.45 uur en om 8.30 uur vertrekken we.
Vandaag gaan we naar de stad Bastia.
Maar de koffers moeten ook gepakt worden omdat we vandaag naar het vaste land terug keren.
Maar eerst een tussenstop in Erbalunga een plaatsje langs de kust.
Normaal zou je er aan voorbij rijden maar Gerard onze chauffeur als kenner weet de mooie plekjes te vinden.
Mooie doorkijkjes naar het strand en een prachtige gelegenheid om foto’s te maken.
In een Tabbaccia koop ik een setje postzegels voor een goede vriend van mij en het klikte meteen met de verkoper toen hij de naam van Willem v. Hanegem uitsprak.
We geven elkaar de hand omdat het gelijk klikt met elkaar, misschien door Feyenoord?
Als we om 10.30 uur in Bastia zijn vermaken we ons in de stad met zijn mooie oude en nieuwe havens en enkele gezellig winkelcentra.  
Bastia kennen we nog uit het verleden van onze voetballer Jonny Rep.
Het is heerlijk terrasweer en de stad herbergt prachtige panden.
Om 13.00 moeten we bij de haven zijn voor het inchecken op de boot.
Vandaag heet de boot de Mobi Vincent.
In de bus is er een paspoort controle, en als alles achter de rug is zetten we ons op het dek van de ferry waar het koel is en lekkere koffie met Italiaanse broodjes zijn.
De overtocht duurt 4. 1/2 uur en eindigt in Livorno de plaats waar we vorige week zijn vertrokken.
Om 18.30 uur verlaten we de Ferry en rijden naar ons hotel met kamer nummer 335.
Het is een spiksplinternieuw nieuw hotel wat nog getest moet worden op functionaliteit.
Hotel Tower Inn  Pisavaldera  Area Servizio Gella in  Pontedera
Als je de sleutel krijgt weet je dat 335 de 3e  verdieping is maar dan ontstaat de chaos.  Immers de kamer ligt op de Begane Grond.
Het heeft allemaal een dubbel gevoel, morgen beginnen we immers aan de terug reis.
Bij de receptie staat een bankstel waar we wat rusten, en onze blikken gaan uit naar een chinees echtpaar die hun dochter in Pyjama naar beneden nemen.
Ze laten de lange zwarte haren zien dat er geen water uit de kraan komt.
Het was een komisch gezicht hoe deze man tekeer ging. Arm meisje!
Wat blijkt nu, bij heel veel mensen en ook bij onze reizigers, de kranen zijn hypermodern betreft architectuur, velen  weten niet hoe ze dit moeten bedienen.
Wel te rusten.

Dag 11 Donderdag  25 Juni.

6.45 uur ontbijt en om 7.30 vertrekken we dan ook richting Mulhouse in Frankrijk.
Met flinke hoofdpijn beginnen we aan de terugreis maar in de loop van de dag is het weer beheersbaar.
Bij de Gottard tunnel wil de chauffeur boven langs rijden maar deze pas is nog afgesloten i.v.m. gevaar voor vallende rotsen.
Maar hij stelt ons wel in staat om prachtige foto’s te maken.

In de avond komen we weer aan in ons  al bekende Mercury Hotel met kamernummer 208.
Hier is alles vertrouwd omdat we er immers de heenreis ook gebruik van hebben gemaakt.
 
Dag 12 Vrijdag 26 Juni.

6.00 uur opstaan ontbijten en de koffers naar de lift brengen voor de reis naar ons Nederland.
Via de Vogezen komen we in Nancy, Metz en Tionville in Luxemburg.
Hier maken we een lange stop om te lunchen.
In de bus ben ik uitverkoren om de afscheid speech voor Gerard te houden.
Zijn eigen pet gaat rond en gezien de inhoud, is een ieder meer dan tevreden.

We vervolgen de route via de bevrijdingsroute en komen dan door de stad Bastogne waar de fiets herinneringen van vroeger weer naar boven komen.
Ook de chauffeur kent het wieler leven omdat hij enkele jaren werknemer was van de ploegen Buckler en Panasonic.
De pijn in mijn linker bil is nog steeds niet genezen, regelmatig wissel ik van de linker naar de rechter bil.
We wisselen adressen uit met onze vaste reisgenoten en beëindigen de dag met wachten in Asten.
Er is een bus niet komen opdagen op tijd, dat betekent dat wij als laatste de terugreis kunnen aanvangen naar Doetinchem.
Ook de Terborgenaren komen we weer tegen die immers een reis naar Polen hadden geboekt.

Beste Gerard,

Wij als vakantiegangers hebben altijd hoge verwachtingen van de reis.
Deze verwachting heb je volledig waar gemaakt voor ons.
Zonder strenge regels naar ons toe had je ons onder controle.
Gerard was een vaderfiguur maar ook actueel en geschiedkundig op de hoogte van de streek waar we doorheen reden.
Onze talenknobbel in het buitenland.
Onze vakman achter het stuur met zijn rustige uitstraling.
Met je eeuwige clip in het oor leidt je ons erdoor.
Je hebt dit in je carrière al vaak meegemaakt maar willen je toch bedanken voor je inzet en verantwoordelijkheid naar ons toe.
Gerard de hartelijke groeten aan je thuisfront en bedankt voor alles.
Namens de vakantiegangers, en op deze manier krijg je je eigen pet weer retour!

Met plezier geschreven in de weken na thuiskomst.
Gert Arentz.

Wetenswaardigheden:

Ook op het eiland Sardinië hadden de Amerikanen een duikboot eenheid liggen.
In een bloemenwinkel zien we de zelfde plant staan als bij ons in huis waar we al jaren niet weten wat de benaming is. Nu dus wel: een Mexicaanse sinaasappel!

De rederijen die de overtochten organiseren heten Moby.  www.moby.it
Achter de naam Moby vind je dan de naam van het schip.

We hebben ongeveer 600 foto,s gemaakt die allemaal nog  bekeken moeten  worden.

Het ontzettend de moeite waard is om eens van de gebruikelijk paden af te wijken.
Dus niet  de vakantie vieren in de grote steden op het vaste land!
Er is weinig tot geen criminaliteit op de eilanden.
Voor ons Nederlanders verbazingwekkend.