Na alle vormen van vakantie vieren opgeslurpt te hebben, kregen we een nieuwe doelstelling.

 

Al snel kregen we een camper, en wel een Ford Transit die ik indertijd zelf opgeschilderd heb.

Later zagen  we er alleen nog maar Turken in rijden, die naar hun vaderland gingen voor hun jaarlijkse vakantie.

Zelf op vakantie gaan met het ding was er niet bij, ik was al blij dat hij wou starten.

 

Ik verkocht hem maar snel aan een opzichter op mijn werk.

In het plaatsje Opheusden woonde het slachtoffer genaamd Pullens. Deze was werkzaam bij de woningbouw stichting  in Lienden.

Maar het was niet gedaan met de pret.

Daarna  kocht ik een echte Camper, van mijn garage vrienden Hanny en Bertie Overveld in Westendorp.

Een Echte Peugeot J7 en eerlijk is eerlijk, deze zag er gelikt uit.

Samen met Gerrit Bluemink bouwden we er een gastank in van 120 liter.

En het ding liep  voor niets.

Als ik ging tanken, keek de pompbediende steevast waar de brandstof bleef, het was indertijd de grootste tank die er te koop was.

Ik durfde hem niet naar de APK  keuring te doen, en dit zou later nog grote gevolgen hebben.

 

De eerste vakantie was naar Joegoslavie en de eindbestemming was Split.

 

In Zadar aan de kustweg stonden wij te overnachten. We werden in de morgen wakker omdat de marktkramen helemaal om ons heen waren gebouwd.          Ik schaamde mij diep voor dit circus, en gluiperig vertrokken wij stilletjes.

Op de camping in Split leerden wij goede vrienden kennen  Erik en Carla, zij kwamen uit het Brabantse  Budel.  Hier hebben we later nog lang contact mee onderhouden.

 

Op de terug weg op de Duitse autobanen sloeg het noodlot toe.

De motor liet ons in de steek, en omdat wij op de tegengestelde  zijde van de autobaan reden ( door wegwerkzaamheden) konden wij niet meer stoppen en de rook kwam binnen in de cabine.

Onder het rijden probeerde Nelly en ik er nog koelvloeistof bij te vullen wat natuurlijk de nodige gevolgen had voor de stemming in de bus.

De motor is later geheel gereviseerd en de pech was snel vergeten.

Wij hadden ons oog laten vallen op een koophuis in Terborg, en de camper was overbodig.

In de Telegraaf stond dan ook te koop: Camper Peugeot in uitstekende staat.

De koper  uit Vlissingen zou mij bijna een hartfalen  bezorgen.

Verliefd en handje contantje betaald, zo reed hij weer terug naar Zeeland.

 

in de stalling bij de stacaravan

De andere morgen valt er een pijnlijke brief in de bus van de beste man, dat zijn  aanwezigheid  als leraar niet meer op prijs gesteld wordt!

Geheel in paniek belt de man mij op of ik de bus wil terug kopen.

Onhandig en verbouwereerd vertel ik hem dat ik er niets van wilde weten.

Enkele dagen later  belt de advocaat van de man,  hij adviseerde mij dat ik de camper maar terug moest kopen.

Ook nu weigerde ik halsstarrig alle vormen van medewerking.

De toon was gezet.

Het proces heeft 2 jaar geduurd voordat ik op alle fronten schuldig verklaard wordt.

Terug betalen van alle kosten,  en schadeloos stellen van de slimme man uit Vlissingen.

De reden van de veroordeling luidt als volgt:

Als verkoper van de camper hebt u niet voldaan aan de tekst uit de Telegraaf.

n.l. In uitstekende staat!

 

Nachtmerries heb ik er aan gehouden, maar ook dit is snel vergeten.

Het verhaal had met gemak nog 5 pagina,s langer gekund. Misschien later.

 

Achteraf met plezier geschreven.

Gert Arentz.

 

 

 Laatst gewijzigd 25-03-2009