Midweekje Twente 2005.  

Onder het eten gaat de telefoon, je neemt hem op maar weet van te voren dat het weer een reclame bureau is. Dit keer is het een medewerkster van Hotelbon en ze is zo slim, en ik op dat moment zo dom dat ik het verhaal afluister, en besluit om er aan mee te doen.
Voor € 35.- heb je 3 overnachtingen in een hotel naar keuze, het enige nadeel is dat je verplicht bent om je te schikken in een 4 gangen menu van de kok.
Achteraf ben ik blij dat de telefoon ging, je zult het maar missen!

 
Daar gaan we dan bepakt met twee fietsen op de Renault Laguna!
Het is dan maandag 26-06-2005, en via de A59- A12- A1 rijden we richting Nijverdal.

Afstand 135 km naar Hotel Dalzicht aan de Sallandse heuvelrug.
Als we om 14.00 uur aankomen, mogen we meteen van onze kamer gebruik maken.

We slepen ons boedeltje de gammele trappen op, en voelen ons direct thuis in dit tamelijke oud bollig maar wel gezellig Hotel.
Na de koffie op het buiten terras met temperaturen over de dertig graden, stappen we op de fiets richting Holten.
Het blijkt het tijdrit parkoers te zijn waar ik zelf in de jaren tachtig als Triathleet/wielrenner mijn kunsten vertoonde en actief was in het Triathliem trainingskamp.
De overgang van het vlakke Brabant is misschien te groot geweest, want al snel besluiten we om rechtsomkeer te maken. Het enige hoogte punt was het oog in oog staan met een jong en onschuldig hertje.
We wandelen dan maar naar het gezellige centrum van Nijverdal.
Daarna gaan we ons douchen en verplaatsen ons naar de eetzaal.
Het menu voor vandaag is Ham met meloen- Asperge soep - gevulde Rollade en IJs.
Dan blijkt het nadeel van “”De Hotelbon”” met temperaturen boven de 30 graden wil je graag zo laat mogelijk eten, en daar zitten we dan om 18.00 uur en opgedirkt tot en met maar let op, binnen in de eetzaal!
Daarna drinken we de koffie op het terras. Als afsluiting van de dag drink ik een fles bier en wie mij kent weet dat dit veel betekent voor mij.
Om 22.30 uur gaan we naar onze kamer om nog even naar de T.V. te kijken, het W.K. voetbal onder de 20 hoort er ook nog bij, maar slapen zal een ramp worden.
Bloedheet en lawaaierig door het razende verkeer, brengen we de nacht door en als we doodmoe opstaan is het
 

Dinsdag 21 juni.

Om negen uur zitten we aan de ontbijttafel met Twentse koffie en “”Rogge stoeten””.
We ontvangen de van te voren bestelde knapzak. Dit is een theedoek gevuld met brood, fruit en enkele drankjes. Hier steekt men een stok doorheen en wordt je geacht mee op de schouder rond te lopen.
Gabriella weigert uiteraard hier mee te lopen, en wil er zelfs niet mee gefotografeerd worden.
Ik stouw dan alles in mijn rugzak, en gaan op pad voor de 6,5 km route genaamd de
Rietslenkwandeling.
Het is 10.10 uur als we het diepe bos in duiken vanaf het informatie centrum van de Sallandse heuvelrug.
Onderweg worden we begeleid door enkele helikopters die terplaatse waarschijnlijk hun dagelijkse oefening hielden.
Meerdere malen nemen we plaats op een bankje, en nemen we ruim de tijd om onze rugzak leeg te plunderen.
Op de route staan veel bosbessen, en Gabriella vindt dit maar niets als ik ze met handen vol tegelijk naar binnen werk.
Om 13.00 uur zijn we weer terug bij af en zetten we ons op het terras neer.
Na de rust en de koffie, kleed ik mij om in het hardloop tenue om het zelfde parkoers in mijn eigen tempo te slechten! In de brandende zon met af en toe een schaduw partij leg ik het parkoers af in precies 35 minuten. Daarna ben ik uitgewoond, en geheel aan de kook plof ik op de stoel neer.
Met een koude douche ben ik weer de oude en drinken we samen de koffie op terras.
We besluiten om een fietstocht te maken, en komen uit in het dorp Hellendoorn.
Uiteraard pakken we een terrasje en genieten van de landelijke rust.
We fietsen via een andere weg weer richting Nijverdal en in het centrum aangekomen kopen we een setje klompen ( maatje handvol) voor onze kleinzoon Jay. Voor mij zelf neem ik het A.D. mee zodat ik het landelijke nieuws kan volgen i.p.v. alleen het Twentse nieuws!
Dan is het weer bijna etenstijd en frissen we ons op voor de dagelijkse ceremonie.
We eten een terentine van vismouce en zalm, gevulde tomaten boulinium met groente, varkensfile lapjes met kaas en ham en ananas, aangevuld met aardappelgratiën. Als dessert een mousse met slagroom. Hoe krijg je het allemaal naar binnen!
We wandelen nog even richting het stadje en nemen daarna een heerlijke kop koffie op het terras.
We nemen nog een afzakkertje, voor Gabriella een Martini met IJs en zelf een Bacardi Cola.
Op de kamer is er weer het t.v kwartiertje en gaan we weer de bekende warme en zwoele nacht in.

Wel te rusten.

 

Woensdag 22 juni.

Met een enorme hoeveelheid verkeerslawaai, worden we wakker en maken we ons op voor het dagelijks Twentse ontbijt.
Het is er elke morgen gezellig druk, vol met grijze en westerse mede bewoners.
We doen vanmorgen de Twilhaarwandeling over 7 km, en vertrekken om 9.50 uur. Het is niet te vergelijken met de route van gisteren. Deze route is vlakker en heeft dus minder vergezichten, maar wel net zoveel banken om te rusten!
Het heeft een nostalgische schapenkooi, en een natuurristen camping aan de route waar ik niet naar toe mocht! ( minpuntje)
Voor ons doen in een hoog tempo zijn we om 12.00 uur weer terug in ons paleisje.
Na een welverdiende rust op ons terras waar we ons te goed doen aan de koffie stappen we op de fiets met als doel Rijssen.
Het blijkt in tegenstelling tot Hellendoorn ( dat maar een dorpje is) een uit de kluiten gewassen stad met meer dan een redelijk winkelcentrum. Uiteraard pakken we een terrasje en fietsen dan weer terug naar ons Hotel in Nijverdal.
De rest van de middag brengen we luierend door, met als hoogtepunt een heerlijke sorbet op wat denk je? Juist, een terras.
Dan gaan we weer met de witte boord om aan tafel en ons diner bevat de volgende onderdelen:  Ham, kaas en meloen. Daarna Kerrie soep, Duitse biefstuk als hoofdgerecht, en IJs na als het toetje. Waarvan duidelijk is dat wanneer er IJs geserveerd word ik er dan twee krijg. ( Gabriella eet geen IJs maar lust het wel).
Als het eten gezakt is stappen we voor het eerst in de auto voor een ritje over de Holterberg.
Op het terras ( alweer) drinken we ons gebruikelijk vocht, maar met het flesje bier wil toch veel zeggen hoe warm het nog steeds is!

 
Donderdag 23 juni ’05

 
De laatste dag worden we al vroeg wakker, en als we elkaar aankijken weten we al voldoende.
We willen naar huis, het is goed geweest.
De koffers gaan weer in de auto en de fietsen weer achterop.
Dan betalen we elektronisch al onze schulden van de afgelopen dagen, en met een goed gevoel nemen we afscheid van de omgeving.
Het waren vooral sportieve dagen, wandelen, eten, fietsen en drinken, o ja en veel IJs eten!
Op de terugweg, moest ik zonodig “”binnendoor”” richting geboorte grond, en prompt rij ik dan verkeerd. Hoe is het toch mogelijk?
Daarna is de familie ook nog niet thuis, en rijden we in een keer door naar Nuland.
Ook hier is er koffie op het, juist ja op het eigen terras!

 

Met plezier geschreven door: 

Gert Arentz.