Het 1e vervoermiddel   klik op de foto voor een vergroting ( gemaakt op het st. Jorisplein van Terborg.)

 

Mijn naam is Gert.  Maar is dat ook zo? 

                                                                           mijn naam is Gert klik op de foto voor een vergroting

Hoe heet je en hoe ben je aan de naam gekomen? Het heeft mij hoofdbrekens gekost indertijd. 

Mijn naam is Gert, en zal ook altijd zo blijven.
Deze is overgenomen van mijn vader, die in het Achterhoeks ""Gradus""  heette.

Mijn moeder wilde op 27 April 1947 toen ik op de wereld dreigde te komen, na reeds 3 kinderen op de wereld gebracht te hebben breken met een familie traditie.
Dit om haar nog te baren kind niet meer naar de familie of ouders te noemen.

Dat was een voortuitstrevende gedachte van haar!

Het was vroeger schijnbaar gebruikelijk dat de nieuwbakken vader nog wel eens een borrel dronk bij een geboorte.

Moeders schreef de naam op een briefje, en zo toog Gradus op 27 april 1947 naar het gemeente huis in Varsseveld om het kind  dat in de vroege morgen geboren was ""aan te geven"" bij de burgelijke stand.

Maar de naam die mijn vader op een briefje meekreeg  is het echter niet geworden.

Hij schijnt aan de zwier te zijn gegaan, en op moment dat het nodig was bij de gemeente ambtenaar is hij het briefje kwijt en de naam vergeten.

Geen punt dacht hij waarschijnlijk: dan heet hij maar zoals ik zelf: Gerhardus Theodorus. ( roepnaam Gradus)

Na een week kwam mijn moeder hier achter, met uiteraard de nodige commotie.

Ze zwoer dat het kind geen Gradus kwam te heten!

Zij noemde mij vanaf die dag Edje.

En Edje wist dus niet beter.
Zodoende is het volgende kind ook  naar haar zelf genoemd te weten Annie!


De naam Edje is lang gebleven, totdat ik het ware verhaal hoorde.
Een ieder kende mij als Edje, zelfs nu wordt ik nog door oud Terborgenaren als Edje aangesproken.
Zelf vond ik het maar niets en heb altijd gewacht tot het juiste moment dat ik het kon veranderen.
Intussen gebruikte ik allerlei varianten als Eddy, Ed, Gerard en Geert.

Uiteindelijk ben ik als Edje door het  leven blijven gaan, tot aan mijn twaalf jarige leeftijd, ik had toen de kans en heb die gegrepen.

Door eerder mislukkingen van mijn broers en  zusters, mocht ik niet naar de Mulo, deze keuze heb ik op dat moment nooit kunnen begrijpen en was er het niet mee eens! 

Omdat de L.T.S. in Ulft een nieuwe start betekende, dus mij niemand kende  was dit een gepast moment.

Ik zag dat als het moment, om mijn naam weer om te zetten naar mijn echte en enigzins aangepaste naam te weten “”Gert.””

Nooit heb ik geweten hoe ik dan echt geheten zou hebben als ons vader zich aan de afspraak had gehouden.
Op latere leeftijd was dit niet meer te achterhalen.

Het volgende kind van de Fam. Arentz moest toen maar naar haar zelf genoemd worden, en Annie was geboren!

 

   Annie, Trees en Agnes.

 klik op de foto voor een vergroting van Annie, Trees en Agnes.

Gert Arentz.

 

gewijzigd  05-11-2013